Καλημέρα. Καλοκαίρι και πυρκαγιές. Καίγεται η Ευρώπη. Γαλλία και Ισπανία σε έναν πύρινο όλεθρο. Συγκλονίζουν οι εικόνες. Άλογα που τρέχουν να σωθούν από την φωτιά. Η αλεπουδίτσα που σκέπασε το μικρό της με το σώμα της για να το σώσει. Τα τρία γαϊδουράκια που είχαν γίνει μια αγκαλιά  και σώθηκαν όταν όλα γύρω τους είχαν καεί στην Ισπανία. Τα δάση καίγονται και τα ανθρώπινα μέσα δεν επαρκούν η δεν μπορούν να σταματήσουν την καταστροφή. Χιλιάδες άνθρωποι ξεσπιτωμένοι και κάθε καλοκαίρι όλο καί χειρότερα. 

-Αντιμετωπίζουμε  την χειρότερη πυρκαγιά μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο είπε ο Μακρόν. Ενώ μίλησε για ένα νέο δάσος που πρέπει να φυτεύσουμε, ένα διαφορετικό δάσος γιατί πρέπει να προσαρμοστούμε στην κλιματική αλλαγή. 

-Η κλιματική κρίση γίνεται πλέον η νέα κανονικότητα και ουδείς μιλάει για το πως μπορούμε να την σταματήσουμε να την επιβραδύνουμε  έστω. Ο ανθρώπινος πολιτισμός, αυτός ο αδηφάγος ενεργοβόρος πολιτισμός μας συνεχίζει ακάθεκτος να αφήνει όλο και μεγαλύτερο αποτύπωμα του άνθρακα, βοηθούντων σε αυτή την συγκυρία και άλλων παραγόντων όπως ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ αλλά όχι μόνο [Πούτιν, Κίνα κα.] Μετά μια σύντομη περίοδο κάποιας δειλής  στροφής από τα ορυκτά καύσιμα  προς  εναλλακτικές μορφές ενέργειας, ξανά στις εξορύξεις  στο όνομα  της οικονομίας και του ρεαλισμού και ας καεί ο πλανήτης.

-Καλοκαίρι και αντιμέτωποι με τις πυρκαγιές  και στην Ελλάδα. Η νέα κανονικότητα δυστυχώς. Παρος, Λέσβος, Ανδρος  και μια εφιαλτική φωτιά στο Ρέθυμνο που άφησε πίσω της δυο νεκρούς  πυροσβέστες και που μαίνεται ακόμη ...Και με μια επισήμανση για την φωτιά στην Πάρο. Ξεκίνησε από τον ΧΥΤΑ. Όπως είχε ξανασυμβεί στην Πάρο. Και οπως καταγγέλλεται και στην Λέσβο και στην Λέρο ξέσπασαν πυρκαγιές από σκουπίδια. Που δεν μπορούμε ακόμη να τα διαχειριστούμε. Μετά τόσα χρόνια και τόσα προγράμματα και ταμεία με τελευταίο το ταμείο ανάκαμψης. Θέλουμε περισσότερο τουρισμό  και ακόμη δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τα σκουπίδια μας.. Ο Ιούλιος βγαίνει με νέα μέτωπα φωτιάς σε Βοιωτία και Αργολίδα. Και μπαίνει ο Αύγουστος ο πιο δύσκολος μήνας. Μακάρι όλα να κυλήσουν όσο πιο ήρεμα γίνεται. 

-Αναμενόμενη η μεγάλη εμπορική επιτυχία της'' Οδύσσειας ''του Κριστοφερ Νολαν. Όπως αναμενόμενη ήταν και η διαμάχη ανάμεσα σε υποστηρικτές και πολέμιους της ταινίας. 

-Αφήνοντας στην άκρη τις γραφικές κατακριτικές γιατί η Ελένη του είναι μαύρη η γιατί δεν χρησιμοποίησε Έλληνες ηθοποιούς στην ταινία, το ερώτημα είναι αν η υπερπαραγωγή των 250.000.000 δολαρίων δικαίωσε το όραμα του σκηνοθέτη, που δούλευε την ιδέα για την ταινία 20 χρόνια.

-Αναμφίβολα ο Νολαν είναι ένας σκηνοθέτης του έπους της προσωπικής περιπέτειας του ανθρώπου. Από τις πιο πρόσφατες δημιουργίες του. Από το Interstellar στον Oppenheimer και τώρα στην Οδύσσεια του δυο θέματα παίζουν κυρίως. Η επιστροφή [στο σπίτι] και οι ενοχές. Αυτό είναι το κεντρικό μοτίβο της Οδύσσειας του. Και υπάρχει μια συγκλονιστική σκηνή όταν ο Οδυσσέας γυρίζει στην Ιθάκη, ο Άργος που τον περιμένει τόσα χρόνια τον βλέπει επιτέλους, κουνάει την ουρά του και αφήνει την τελευταία του πνοή. Ο ίδιος ο Νολαν είπε ότι η ιστορία του σκύλου του Οδυσσέα τον συγκίνησε τόσο, που ήταν καθοριστική στο να αποφασίσει να φτιάξει την ταινία.

-Και το δεύτερο ζήτημα που επικεντρώνουν  πολλοί ανάμεσα τους και καθηγητές πανεπιστημίων,  είναι κατα πόσον ο Νολαν στάθηκε ''πιστός'' στο Ομηρικό έπος. Ωστόσο, όταν έχουμε ένα έργο τόσο πολυεπίπεδο, που και αυτό γράφηκε στον απόηχο προφορικών ιστοριών και θρύλων που τραγουδούσαν ραψωδοί,  πολύ μετά την εποχή των γεγονότων [τέλη του 8ου αιώνα π.Χ.], που αποτελείται από 12.110 στίχους και χωρίζεται σε 24 ραψωδίες. Τότε ή δεν το αγγίζει κανείς ποτέ το έργο αυτό η  ένας δημιουργός δίνει την δική του οπτική και εκδοχή στον ελάχιστο χρόνο των 3 ωρών. Το δικό του χρώμα  2.500 χρόνια περίπου, μετά. Άλλωστε κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει με τις τραγωδίες; Το κείμενο-αριστούργημα είναι το ίδιο, που όμως ο σκηνοθέτης το συνδέει κάθε φορά με την εποχή του  και την θεματική που τον απασχολεί. Διαφορετικά θα είχαμε μόνο μια στείρα σκονισμένη απαγγελία του αρχαίου κειμένου.

-Ο καθηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου Αριστείδης Χατζής αφού αναλύει γιατί θεωρεί την Οδύσσεια αριστούργημα, καταλήγει ότι ο Νολαν καταφέρνει να κάνει κάτι πολύ σημαντικό. Να γνωρίσει στο μεγάλο διεθνές κοινό το σημαντικότερο έργο της παγκόσμιας γραμματείας και έτσι να του δώσει το κίνητρο να το προσεγγίσει.

-Καλοκαίρι και πολιτισμός με πολλές εκδηλώσεις και κάποιες πολύ δυνατές θεατρικές παραστάσεις. Παρασκευή 7 Αυγούστου στο Ρωμαϊκό Ωδείο Νικόπολης η ''Αντιγόνη''  του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη με Λένα Παπαληγουρα, Ηλία Μελέτη και Μιχάλη Οικονόμου. Η ''Αντιγόνη '' που έχει εξαιρετικές κριτικές επιστρέφει στο Ρωμαϊκό Ωδείο για δεύτερη χρόνια και είναι μια ευκαιρία για όσους δεν την είχαν δει πέρυσι η και για όσους θέλουν να την ξαναδούν.