Ά ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

30/6/2025/11:45!

*Διευκρίνηση

   Δεν είχα πρόθεση λόγο να εκφωνήσω, όμως σαν είδα τη Σημαία μας να καλύπτει του Γιώργου το σκάφος πολλές Μνήμες όρμησαν άγρια στα συναισθήματά μου! Αρκετά τραγικά θυμήθηκα από την άγρια αλλά περήφανη πολυετή επαγγελματική μου απασχόληση, καθώς αρκετούς επικήδειους Παλικαριών από 23 μέχρι 32 ετών, ανάμεσα σε σπαραγμούς Μητέρων, Γυναικών και Παιδιών! Κάμφθηκα απολύτως όταν η Συμμαθήτριά μας Βιβή Πανέλη πήγε δυο λόγια να πει και πνίγηκε στο κλάμα! Έτσι κάπως πήρα το λόγο μιας απαράσκευης ομιλίας, προσφοράς στον Εξαίρετο Γιώργο μας!

   «Καλέ στενέ μου αχώριστε Φίλε και Συμμαθητή, σ’όλα μας τα χρόνια από παιδάκια στο Νηπιαγωγείο εκεί σ’εκείνο το τσίγκινο  κατασκεύασμα που λέγονταν Τολ με την καλαίσθητη ονομασία Καραμάνειο, εκεί απέναντι από το πρώτο σου σπίτι και αμέσως ανατολικά από τον Άγιο Κωνσταντινο, με την απίθανη πρώτη δασκάλα μας την Κυρία Ιουλία!

     Για να συνεχίσουμε στο τρίτο Σχολείο με Δάσκαλο τον Ανυπέρβλητο Κύριο Παπαγιάννη και το Γυμνάσιο  με την αυστηρή πειθαρχία του Σόλωνα του Γυμνασιάρχη μας και τους άλλους ανυπέρβλητους Χρηστούς παιδαγωγούς, που το είδος τους σήμερα εξέλειπε οριστικά και μάλλον αμετάκλητα!

  Τελειώσαμε τη μέση Εκπαίδευση και όλα μας πήραμε τους δρόμους μας σαν τα μεταναστευτικά πουλιά! Αποκατασταθήκαμε όλα, αλήτη δε βγάλαμε κανένα, ούτε αποτυχημένο κι’αυτό οφείλεται στη διαπαιδαγώγηση που είχαμε από την οικογένεια, κυρίως δε από τους Δασκάλους μας!  Ας το υπογραμμίσουμε αυτό κι’ας το αφήσουμε σαν παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές!

    Θυμάμαι ότι πάντα ήσουν απ’τους πρώτους στα Μαθήματα! Εσύ ναι και από τους πρωτοπόρους  στα Αθλήματα, ναι εσύ υπήρξες και ο βασικός τερματοφύλακας στην ομάδα της πόλης μας για κάποια χρόνια!

     Εσύ μεγαλούργησες στην πρόοδο, πέρασες στο Μετσόβιο έγινες πολιτικός Μηχανικός Μεγάλος και τρανός, όμως δε μεταλλάχθηκες έμεινες στο χαρακτήρα σταθερός στις αρχές και τις Αξίες, σαν ίσος προς ίσους, σαν άψογος φίλος προς φίλους!

    Έκανες περιουσία, μπήκες σ’αυτόν τον καταλύτη που φθείρει χαρακτήρες και χαρακτήρες, όμως έμεινες αλώβητος, ακλόνητος στις προκλήσεις του πλούτου και τα θέλγη του!

    Τέσσερις φορές Βουλευτής και μία Γενικός Γραμματέας ΥΠΕΧΩΔΕ! Από δική σου εισήγηση η μετατροπή του κακοτράχαλου δρόμου, της πληθώρας Στροφών και Νεκρών Αμφιλοχίας Ακτίου, σε Λεωφόρο που εκτιμώ δικαιωματικά θα πρέπει να ονομαστεί Λεωφόρος Γεωργίου Τρυφωνίδη!

      Γιώργο μου για να μη κουράζω υπήρξες Φιλόπατρης, Φιλότιμος, Ειλικρινής, Ανιδιοτελής, Ακέραιος! Ιδιαίτερα χαρισματικός απ’τη ψυχική και διανοητική σου φύση, όμως αρκούντως άτυχος απ’ότι   σου΄γραφε η Τύχη!

      Σήμερα νιώθουμε ότι χάσαμε ένα δικό μας Άνθρωπο, ένα Στενό μας Συγγενή, βλέπεις εμείς μεγαλώσαμε σαν μία Οικογένεια με κοινή απολύτως ομοιογένεια σε ευπρέπεια, ευγένεια και Μεγαλοπρέπεια!

     Είναι αρκετοί εδώ, δεν είναι όλοι, βλέπεις το βιολογικό  στίγμα εμάς των συμμαθητών σου είναι εκεί απ’ όπου βλέπεις καθαρά μόνον Δυτικά! Με τη Δύση να περιμένει καρτερικά! Από τους λοιπούς ναι σε τίμησαν με την παρουσία τους και μέλη του Κοινοβουλίου και Τοπικοί μας Άρχοντες τωρινοί και παλαιότεροι!

   Καλό Κατευόδιο καλέ μας Φίλε και Συμμαθητή, που πάντα ήσουν απ’τους πρώτους χωρίς τη συνήθεια να αποποιηθείς ούτε και στο τελευταίο μας Κατευόδιο!

    Πόνεσε ο Χαμός σου, γιατί για τους πολλούς το άκουσμα ήταν ξαφνικό! Βλέπεις τα προ του τέλους συνήθως τα κρύβει με εχεμύθεια η Ελπίδα, που πάντα πεθαίνει τελευταία!

Στο Καλό καλέ μας Φίλε και Συμμαθητή και Καλή μας Αντάμωση στους Παραδείσιους Ουρανούς!

                                                          Με Ανείπωτο Πόνο και συγκίνηση

                                                             Οι Φίλοι σου και Συμμαθητές

                                                                με τις πανομοιότυπες Ψυχές!