Τέκνα εν Κυρίῳ αγαπητά,
«Χάρις υμίν και ειρήνη από Θεού πατρός ημών, και Κυρίου Ιησού Χριστού» (Ρωμ. 1,5).
Παναρμόνιος και πάλι θα ακουσθεί την κατάφωτη νύχτα της Γεννήσεως του Κυρίου και Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού ο ύμνος των αγγέλων, τον οποίο «πλήθος στρατιάς ουρανίου» ενώπιον των αγραυλούντων και καταπλήκτων ποιμένων την σωτήρια και φωταυγή εκείνη ώρα του μεγάλου θαύματος ψάλλουν. Είναι ο αγγελικός ύμνος της ειρήνης αλλά και της θείας ευδοκίας, δηλαδή της αγάπης, του «πληρώματος του Νόμου» κατά τον Απόστολο Παύλο, τα γενέθλια της οποίας εορτάζουμε σήμερα.
Εκί στην «πόλιν Δαυΐδ», στην άσημη αλλά φωταγωγήσασα την Οικουμένη Βηθλεέμ, γεννήθηκε μαζί με τον νηπιάσαντα Βασιλέα του κόσμου η Καινή εντολή της Αγάπης «Ούτω γάρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ινά πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ᾽ έχῃ ζωήν αιώνιον» ( Ιωάν. γ, 16).
Προ της Βηθλεέμ δεν γνώριζε ο κόσμος την αγάπη, ως αυτοθυσία και αυτοπροσφορά, ως τον «σύνδεσμον της τελειότητος», όπως λέγει το Πνεύμα το Άγιον. Για πρώτη φορά την Νύκτα εκείνη αποκαλύφθηκε στον άνθρωπο το μέγα μυστήριο της αγάπης. Οι πατέρες της Εκκλησίας μας υπογραμμίζουν ευκρινώς ότι η ενανθρώπηση του Σωτήρος ήταν απόρροια της θείας ευδοκίας και ἀγάπης. Και αρχίζει μετά την Βηθλεέμ ε νέα περίοδος των χρόνων της Καινής Διαθήκης, των χρόνων της Αγάπης, η οποία αφού σπαργανώθηκε στο Σπήλαιο της Γεννήσεως, ανδρώθηκε και εν συνεχείᾳ κηρύχθηκε σ᾽ ολόκληρο τον κόσμο. «Έν τούτῳ γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωαν. ιγ,35). Και προσέθεσε ο ενανθρωπήσας Κήρυκας της αποκαλυφθείσας Αγάπης ποιο είναι το γνώρισμα, το χρυσό μέτρο της γνήσιας, της αυθεντικής αγάπης λίγο πριν την κορύφωση του δράματος της αγάπης «…Μείζονα ταύτης αγάπης ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θή υπέρ των φίλων αυτού» (Ιωαν ιε, 13).
Μέτρο δηλαδή και κριτήριο τας αγάπης που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ είναι το πνεύμα της θυσίας χάριν του Θεού πρωτίστως και των ανθρώπων ακολούθως. Η αληθινή αγάπη είναι μία «κένωσις» χάριν των άλλων, μιά αυτοσυντριβή, μιά εκμηδένιση του εγώ μας προς χάριν των αδελφών μας. Αυτήν ακριβώς χάρισε ως ανεκτίμητο δώρο στον κόσμο τη νύκτα της Θείας Ενανθρωπήσεως.
Από το όραμα και από την ζώσα πραγματικότητα της αγάπης του νηπιάσαντος Σωτήρος Χριστού πυρπολούμενος ο Μέγας Απόστολος των Εθνών και ιδρυτής της Εκκλησίας μας συνέθεσε τον περίλαμπρο εκείνο ύμνο της Αγάπης στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή του τονίζοντας «Αυτά τα τρία μένουν πίστη, ελπίδα και αγάπη … απ αυτά τα τρία μεγαλυτέρα και εξοχωτέρα είναι η αγάπη» (Α’ Κορ. ιγ,13). Και όμως παρ᾽ όλα αυτά, πόσες φορές μέχρι σήμερα, υπέρ τα δύο χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος εφάρμοσε την καινή εντολή της αγάπης; Πόσο δύσκολα οι άνθρωποι κράτησαν και τήρησαν την προϋπόθεση του Νόμου της θείας αγάπης, όπως αυτή διδάχθηκε, κηρύχθηκε και ζητήθηκε από τον ίδιο τον Κύριο να εφαρμοσθεί.
«Εάν αγαπάτε με τας εμάς εντολάς τηρήσατε» (Ιωαν.ιδ,15). Οι άνθρωποι δεν διώκουν, δεν επιδιώκουν δηλ. κατά την προτροπή του Παύλου την αγάπη, αλλά με τη ζωή και τη συμπεριφορά τους την εκδιώκουν. Το όραμα της Βηθλεέμ, το όραμα της Βασιλείας της αγάπης παραμένει όραμα και πόθος και στόχος.
Ας παρακαλέσουμε, αδελφοί μου, αυτή τη φωταυγή νύκτα τον Θεό και ας ανέλθη ως θερμή ικεσία και κραυγή στον ουρανό. Ας γονατίσουμε ευλαβώς ενώπιον της ταπεινής φάτνης του και ας ζητήσουμε να γεμίση τη καρδιά μας με τα «χαρίσματα τα κρείττονα» ώστε να αξιωθούμε να βαδίσουμε την «καθ᾽ υπερβολήν» οδόν της αγάπης.
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Μετά πατρικών ευχών
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† ο Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος