Το 1980 με υποτροφία της καναδικής κυβερνήσεως και έπειτα από πρόσκληση του Παν/μίου Dalhousie βρέθηκα στο Halifax, μια γραφική πόλη 400 χιλ. κατοίκων στα ανατολικά παράλια του Καναδά. Παραμονές 28ης Οκτωβρίου προσκλήθηκα από την ενεργό ομογένεια της πόλεως σε εκδήλωση για την εθνική μας εορτή. Σε μια τεράστια αίθουσα υπολόγισα ότι θα βρίσκονταν περισσότεροι από 700 απόδημοι. Έπειτα από μερικές ομιλίες, για την μεγάλη νίκη των Ελλήνων, εμφανίσθηκαν συγκροτήματα φουστανελοφόρων και το κλαρίνο πήρε φωτιά. Βλέποντας την γενική εικόνα της εκδήλωσης, την συμπεριφορά των αποδήμων και την ανεπιτήδευτη, απέραντη και ανυπόκριτη αγάπη με την οποία μιλούσαν για την Ελλάδα, αναπόφευκτα τους συνέκρινα με τους Έλληνες της ελλαδικής επικράτειας. Πρόκειται για πραγματικούς Έλληνες πατριώτες. Πατριωτισμός αγνός που δεν έχει μολυνθεί από τους Έλληνες πολιτικούς, απ’ αυτούς που καθημερινά ψεύδονται, που παραπλανούν τους πολίτες, που εναντιώνονται στην κοινή λογική, που ενεργούν με αυταπάτες, που ουδείς έχει πλέον εμπιστοσύνη στον λόγο τους, αφού οι κωλοτούμπες τους είναι σύνηθες φαινόμενο, που εξακολουθούν να ζουν σε άλλες εποχές. Οι απόδημοι έχουν μια άλλη εξιδανικευμένη εικόνα και άποψη για την Ελλάδα, επενδεδυμένη με τον πόθο και την νοσταλγία, απαλλαγμένη από τις καθημερινές μικρότητες και την ελληνική μιζέρια.
Αυτός ο ελληνισμός διατήρησε ακμαία την συνείδηση της εξάρτησής του από την Ελλάδα. Γι’ αυτό στάθηκε δίπλα μας σε όλες τις δύσκολες στιγμές του έθνους. Μετά την συρρίκνωση του ελληνισμού με την απώλεια της Β. Ηπείρου, της Ανατολικής Ρωμυλίας, του Πόντου, της Μ. Ασίας κ.ά., ο απόδημος ελληνισμός παραμένει εθνικό κεφάλαιο ανυπολόγιστης αξίας πέραν των εθνικών μας συνόρων. Για τα εθνικά μας θέματα οργανώνουν εράνους, πορείες και διαδηλώσεις, χωρίς να λείπουν οι γενναίες δωρεές με συγκεκριμένους στόχους. Πολλές φορές οι αντιδράσεις τους και οι πιέσεις που ασκούν έπεισαν τις κυβερνήσεις των χωρών που ζουν να πάρουν ευνοϊκές θέσεις για την Ελλάδα και άλλα πολλά. Έτσι, δεν είναι μόνο η ζωντανή φωνή της Ελλάδος στο εξωτερικό, αλλά και η φωνή της συνειδήσεως των λαών, ξυπνώντας σ’ αυτούς το αίσθημα δικαίου υπέρ της Ελλάδος. Όλοι οι πολιτικοί μας σε κρίσιμες στιγμές ζητούν την συστράτευση των δυνάμεων του ελληνισμού για την ανάδειξη των εθνικών μας δικαίων, την προστασία της ακεραιότητας της χώρας, της γλώσσας μας και την διατήρηση της εθνικής μας συνείδησης.
Αυτοί οι πραγματικοί Έλληνες δεν έχουν την δυνατότητα να εκφράσουν θεσμικά την πολιτική τους γνώμη για τους κυβερνώντες την Ελλάδα, δυνατότητα που θα ενισχύσει περαιτέρω τους πολύμορφους δεσμούς τους με την πατρίδα τους. Όλες οι ανεπτυγμένες χώρες έχουν εξασφαλίσει, στις κοινότητες ομοεθνών τους στο εξωτερικό, την δυνατότητα να ψηφίζουν με θεσμοποιημένες διαδικασίες. Δυστυχώς, κόμματα της αντιπολίτευσης ισχυρίζονται ότι οι απόδημοι είναι «ξεκομμένοι από την πραγματικότητα της χώρας». Αντίθετα, πιστεύω ότι οι απόδημοι Έλληνες θα μπορούσαν να μας διδάξουν πώς να δημιουργήσουμε έναν υγιή πατριωτισμό. Αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά από τους αποδήμους. Στην Ελλάδα ο πατριωτισμός γελοιοποιείται από τους ανιστόρητους, απαίδευτους και ιδεοληπτικούς. Γι’ αυτό δεν θέλουν την ψήφο των αποδήμων. Γιατί διακατέχονται από συμπλέγματα κατωτερότητας απέναντί τους.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε νομοσχέδιο για την ψήφο των αποδήμων, πάγιο αίτημα πολλών γενεών και ειδικά τώρα που τα Μνημόνια έδιωξαν από την χώρα 500.000 νέους Έλληνες, με τον περιορισμό οι απόδημοι να είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι όλοι οι απόδημοι, που πληρούν την προϋπόθεση αυτή, έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν, εφ’ όσον έρθουν στην Ελλάδα την ημέρα των εκλογών. Με άλλα λόγια, με το νομοσχέδιο επιχειρείται μόνο ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ των αποδήμων, ώστε να μπορούν να ψηφίσουν από τον τόπο διαμονής τους, όπως οφείλει να κάνει το ελληνικό κράτος.
Έλα, όμως, που απαιτούνται 200 βουλευτές για την ψήφιση του νομοσχεδίου‼ Θα νόμιζε κανείς ότι οι πολιτικοί μας δεν θα είχαν αντίρρηση. Και όμως το νομοσχέδιο μετατράπηκε σε μια σύγχρονη Οδύσσεια, γιατί εκτός από τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ, της «Ελληνικής Λύσης» και των περισσότερων ή ίσως και όλων των βουλευτών του ΚΙΝΑΛ, απαιτείται και η ψήφος μερικών βουλευτών του ΚΚΕ, για να επιτευχθεί ο μαγικός αριθμός 200. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή είχε ταχθεί εναντίον της ψήφου των αποδήμων. Σας θυμίζω ότι, κατά τον κ. Κατρούγκαλο, «η ψήφος των αποδήμων πρέπει να σταθμίζεται με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι η ψήφος των εντός της επικράτειας Ελλήνων»‼ Πρόταση που προσβάλλει και είναι εξόχως υποτιμητική για τους ‘Ελληνες του εξωτερικού, αφού καταργεί την ισοτιμία της ψήφου και παραβιάζει το δημοκρατικό δικαίωμα Ελλήνων πολιτών που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Κυνική, αλλά και αποκαλυπτική ήταν η δήλωση του ειδικού εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ για την αναθεώρηση του Συντάγματος κ. Ραγκούση. Είπε ο εν λόγω: «Η απόδοση του δικαιώματος της εξ αποστάσεως ψήφου στους εκλογείς αυτούς ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΑ ΜΙΚΡΟΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΩΝ‼ …. ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΤΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΞΑΝΑ Η “ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ” ΠΑΡΑΤΑΞΗ. …. ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΞΊΑΣ, ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ»‼ Όπως βλέπετε, ο ΣΥΡΙΖΑ, το εθνικό αυτό θέμα το αντιμετωπίζει με αυστηρά κομματικά κριτήρια, δηλαδή αν κερδίσει ή χάσει σε ψήφους. Αυτό θα πει ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΉ. Μα δεν ντρέπονται;
Το ΚΚΕ καταψηφίζει τα πάντα στην Βουλή, εκτός και αν πρόκειται για αυξήσεις μισθών και συντάξεων, χορήγηση επιδομάτων και εργασιακά δικαιώματα συμβατά με τις αντιλήψεις του. Κατέθεσε μια σειρά προτάσεων επί της ψήφου των αποδήμων, πολλές από τις οποίες υπό κανονικές συνθήκες δεν θα γίνονταν δεκτές, ώστε να δικαιολογήσει την αρνητική του ψήφο, με την μη αποδοχή του συνόλου των προτάσεών του. Είναι μια τακτική που την εφαρμόζει σε όλες τις περιπτώσεις και την γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα. Έλα, όμως, που ο κ. Μητσοτάκης έδωσε εντολή στον αρμόδιο υπουργό κ. Θεοδωρικάκο να κάνει συμβιβασμούς, όπως δήλωσε ο τελευταίος στις 23/10/19, προκειμένου να ψηφιστεί το νομοσχέδιο‼
Έτσι απορρίφθηκε η πρόταση της ηλεκτρονικής ψήφου με τον ισχυρισμό ότι θα δημιουργήσει προβλήματα εγκυρότητας και ασφάλειας της διαδικασίας, καίτοι η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται πολλά χρόνια τώρα, χωρίς κανένα πρόβλημα από πολλές χώρες του κόσμου. Ένα τέτοιο σύστημα εγγυάται την ψήφο ενός Έλληνα από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, με το σύστημα ανοιχτό 24 ώρες, 12 πριν ανοίξουν οι κάλπες στην Ελλάδα και 12 μετά, καλύπτοντας έτσι και τις 24 ωριαίες ατράκτους του πλανήτη. Απορρίφθηκε, επίσης, για τους ίδιους λόγους και η επιστολική ψήφος. Ψήφος με ταχυδρομικά περιστέρια, που προτάθηκε από την σύγχρονη ελληνική Αριστερά, απορρίφθηκε από την ΝΔ, με τον ισχυρισμό ότι σήμερα δεν γίνονται μαζικές εκτροφές εκπαιδευμένων ταχυδρομικών περιστεριών. Τελικά συμφώνησαν οι απόδημοι να ψηφίζουν στις ελληνικές Πρεσβείες και Προξενεία των χωρών τους, αδιαφορώντας για τις τεράστιες αποστάσεις σε αχανείς χώρες, όπως π.χ. Καναδάς, ΗΠΑ, Βραζιλία, Αυστραλία, Ν. Αφρική. Θυμάμαι ότι το 1978 η διάρκεια της πτήσεως από την Βοστώνη στο Σαν Φρανσίσκο ήταν περίπου 4 ώρες. Γενικά, οι περισσότεροι απόδημοι απέχουν από την πλησιέστερη ελληνική Πρεσβεία ή Προξενείο μερικές χιλ. χιλιόμετρα. Αυτό και αν λέγεται διευκόλυνση‼ Ακούς εκεί να ζητούνται διευκολύνσεις, γι’ αυτούς που δεν είναι ούτε Αλβανοί, ούτε Αφγανοί ή έστω Πακιστανοί; Άλλωστε, από πότε το ελληνικό κράτος παρέχει διευκολύνσεις; Θα καταρρεύσει το πολιτικό μας σύστημα, η ύπαρξη του οποίου βασίζεται στην ταλαιπωρία των πολιτών. Σας θυμίζω ότι ο κ. Θεοδωρικάκος υπογράμμισε, στις 7/10/19, ότι «όσοι αρνούνται να διευκολύνουν τους Έλληνες του εξωτερικού να ψηφίζουν στον τόπο κατοικίας τους, ουσιαστικά δίνουν το δικαίωμα να ψηφίζουν μόνο σ’ αυτούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει τίποτε πιο λογικό, πιο απλό, πιο αντικειμενικό από την πρότασή μας για επιστολική ψήφο ή ψήφο στα Προξενεία, είπε». Και μετά η κωλοτούμπα.
Αυτή δεν ήταν η μοναδική «διευκόλυνση» που φαίνεται πως αποφάσισαν. Πόσα χρόνια λείπεις κύριε από την χώρα; Δεν σκέφτεσαι ελληνικά και δεν μπορείς να ψηφίσεις, αν δεν πιστοποιηθεί αποδεδειγμένα η παρουσία σου στην Ελλάδα 2 τουλάχιστον χρόνια από τα τελευταία 35 χρόνια (εργαζόμενος, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο, εκπλήρωση στρατιωτικών υποχρεώσεων κ.ά.). Άντε τώρα να εργάζεσαι στο εξωτερικό και να προσπαθείς με αλληλογραφία με τις βραδυκίνητες υπηρεσίες του ελληνικού δημοσίου να εξασφαλίσεις τα απαραίτητα δικαιολογητικά‼ Αν θέλεις κύριε να ψηφίσεις πρέπει να ταλαιπωρηθείς και να πληρώσεις, του λέει το ελληνικό κράτος. Εκτός των «διευκολύνσεων» αυτών και φυσικά της εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, απαιτείται και η οικονομική-φορολογική σχέση με την κατοχή ενεργού ΑΦΜ‼ Με τα σημερινά δεδομένα έχουν δικαίωμα ή υποχρεούνται να έχουν ΑΦΜ όσοι έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, όσοι πρόκειται να γίνουν επιτηδευματίες, οι μισθωτοί, όσοι αποκτούν περιουσιακά στοιχεία που προσδιορίζουν τεκμήριο, όσοι είναι εταίροι ή μέλη επιχειρήσεων, όσοι είναι εκπρόσωποι φορολογουμένων και διενεργούν πράξεις φορολογικού ενδιαφέροντος. Έχοντας υπ’ όψιν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των νέων μας που έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους (και επομένως έχουν δικαίωμα ψήφου) στερούνται ΑΦΜ, όπως επίσης στερούνται ΑΦΜ δεκάδες χιλιάδες νέων που έφυγαν τα χρόνια των Μνημονίων, είναι φανερό ότι η «διευκόλυνση» αυτή, όπως και οι άλλες, προτάθηκε για να μην ψηφίσει μεγάλο ποσοστό των αποδήμων.
Τελικά, η ΝΔ ηττήθηκε κατά κράτος. Δεν έγινε συμβιβασμός, αλλά πλήρης υποχώρηση και υπακοή στις απαιτήσεις του ΚΚΕ. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δείχνει εύγλωττα, πώς αντιλαμβάνονται τα κόμματα τα όρια του ελληνικού κράτους ως «πολιτικού σώματος» και την σχέση του με την ομογένεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ λησμόνησε τις αντιρρήσεις του και προ των απαράδεκτων υποχωρήσεων της ΝΔ, που αλλοίωσαν πλήρως τις αρχικές της προθέσεις, θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι και το κόμμα αυτό …. συνέβαλε στην ψήφο των αποδήμων. Ολοκληρωτικά χαμένη η ΝΔ ακόμη και στην συνείδηση των αποδήμων, γιατί αυτή τελικά θα εισηγηθεί το νομοσχέδιο- τραγέλαφο στην Βουλή. Απείρως κερδισμένη θα ήταν, αν προ των αντιρρήσεων των αριστερών κομμάτων απέσυρε την πρότασή της για την ψήφο των αποδήμων. Πολύ φασαρία για το τίποτε ή μια τρύπα στο νερό. Ελπίζω ότι η ΝΔ δεν θα παρουσιάσει το νομοσχέδιο, όταν ψηφιστεί, σαν μεγάλη της επιτυχία, επειδή το αποτέλεσμα των συμβιβασμών της είναι κατά πολύ κατώτερο των προσδοκιών που δημιούργησε για την θεραπεία του δημοκρατικού αυτού ελλείμματος. Στην πραγματικότητα το νομοσχέδιο αυτό εκφράζει το χαμηλό επίπεδο των πολιτικών μας και την στενότητα αντιλήψεως με την οποία αντιμετωπίζουν ένα εθνικό θέμα, όπως η ψήφος των αποδήμων. Σε άρθρο του στα ΝΕΑ, στις 29/10/19, ο κ. Ευ. Βενιζέλος, αναφερόμενος στην συμφωνία για την ψήφο των αποδήμων, είπε: «Είναι μια υποχώρηση στον νομικό πολιτισμό της χώρας». Φοβούμαι πως ο κ. Μητσοτάκης, διακατεχόμενος από το «σύνδρομο δημοκρατικότητας-προοδευτικότητας», θα ακολουθήσει και στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας την ίδια «ευφυή» πολιτική.