Μετά από δύο δύσκολα χρόνια, οι κάτοικοι του Νικολιτσίου ανταμώθηκαν και γιόρτασαν το Πάσχα. Συμμετείχαν στις Ιερές ακολουθίες της Μεγάλης εβδομάδος και αναβίωσαν τα πασχαλινά έθιμα. Συγκεκριμένα, το βράδυ της παραμονής του Αγίου Λαζάρου,  μικροί και μεγάλοι είπαν στις γειτονιές του χωριού το τραγούδι του "Λαζάρου", του "Χριστού" και του "Αγίου Γεωργίου".

Τραγούδια ιδιαίτερης σημασίας με πολλούς ιδιωματισμούς και με  πένθιμη μελωδία. Το απόγευμα της παραμονής της Κυριακής των Βαΐων τα μικρά παιδιά του χωριού, έκοψαν δάφνη και την πήγαν στην εκκλησία. Επίσης, την Κυριακή του Πάσχα μετά τον Εσπερινό της Αγάπης, οι παρευρισκόμενοι χόρεψαν με πρώτο χορευτές: τον Ιερέα της Ενορίας Νικολιτσίου, τον Πρόεδρο της Κοινότητας Νικολιτσίου και τους Προέδρους των Συλλόγων του χωριού. 

Την επομένη ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου τελέστηκε στο ομώνυμο Ναό που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, Όρθρος, Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας, καθώς και η λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Γεωργίου από έναν συγχωριανό μας που ήρθε στον Ναό με το άλογο του γι' αυτόν τον σκοπό. Έπειτα, ακολούθησε ο παραδοσιακός χορός το λεγόμενο "χασιομέρι" και τραγουδήθηκαν πασχαλινά και ιστορικά τραγούδια.

 

Είναι βέβαιο πως κανένα έθιμο δεν θα είχε αναβιωθεί, εάν δεν υπήρχε το θρησκευτικό στοιχείο και δη εάν πρώτα δεν λειτουργούσε στους Ναούς ο Ιερέας. Είμαστε χαρούμενοι που φέτος ήρθαν αρκετοί συγχωριανοί μας στο χωριό και γιορτάταμε όλοι μαζί το Πάσχα. Ευχόμαστε του χρόνου να είμαστε περισσότεροι. Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά!