Οι πολιτικοί μας δεν θέλουν να ακούσουν την θέληση του λαού για να μην δεσμευθούν, καίτοι ο λαός έπαυσε να τους εμπιστεύεται. Έμμεσα ή άμεσα μερικοί πολιτικοί ορισμένων κομμάτων καταφέρονται εναντίον των συλλαλητηρίων, κατηγορώντας τούς οργανωτές για πατριδοκαπηλία. Π.χ., στις 19/1/18, ο κ. Βίτσας χαρακτήρισε τα συλλαλητήρια «έκφραση εθνικισμού». Βέβαια, πολύ καλύτερα να είσαι εθνικιστής παρά άπατρις. Βλέπετε, για τους πολιτικούς είναι οδυνηρό να παρακάμπτονται από τον λαό. Κι’ όμως τα συλλαλητήρια θα μπορούσαν να ενισχύσουν την διαπραγματευτική θέση της χώρας σε μια Ευρώπη που υπολογίζει την κοινή γνώμη. Θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους εταίρους και συμμάχους μας, προκειμένου να κατανοήσουν τις δίκαιες διαμαρτυρίες των Ελλήνων, για την πλαστογράφηση της ιστορίας, για το άστρο της Βεργίνας στην σημαία των Σκοπιανών, για το άγαλμα του Μ.  Αλεξάνδρου στην κεντρική τους πλατεία, για τα βιβλία, από τα οποία τα παιδιά των Σκοπιανών μαθαίνουν ότι είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου για την δημιουργία εθνικής ταυτότητας και την ανάπτυξη εθνικής συνείδησης, για τις  αλυτρωτικές τους τάσεις που εκφράζονται ακόμη και στο σύνταγμά τους κ.ά. Ενέργειες και καμώματα που μόνο ως τερατολογήματα νηπίων μπορούν να θεωρηθούν. Σχολιάζει, μεταξύ άλλων, ο κ. Χρ. Γιανναράς σε άρθρο του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στις 21/1/18: «Περίεργο, ο Μεγαλέξανδρος πέθανε 323 χρόνια π.Χ. και τα πρώτα σλαβικά φύλα φτάνουν στα Βαλκάνια εννέα αιώνες αργότερα (αρχές του 7^ου αιώνα μ.Χ.). Σε ποιούς φοβερούς καταψύκτες φυλάχτηκε τόσο σπέρμα του Μεγαλέξανδρου, ώστε να μας προκύψει, τόσους αιώνες μετά, ένας λαός αυθεντικών Μακεδόνων Σκοπιανών».

Μας λένε ότι το όνομα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία όσα τα άλλα θέματα που πρέπει να λυθούν και κυρίως το θέμα του συντάγματος της χώρας των Σκοπίων. Σας θυμίζω ότι στο σύνταγμα της γειτονικής χώρας αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Η χώρα θα μεριμνήσει και για τους λοιπούς Μακεδόνες». Ποιοί είναι οι λοιποί Μακεδόνες;  Μα οι Έλληνες της Μακεδονίας μας, που οι Σκοπιανοί θεωρούν «κατεχόμενη Μακεδονία»‼ Ο αλυτρωτισμός σε όλο του το μεγαλείο‼ Ας υποθέσουμε ότι αλλάζουν το σύνταγμά τους οι Σκοπιανοί, απομακρύνουν τα αγάλματά τους, αλλάζουν τα βιβλία τους κ.ά. Ποιός, όμως, μπορεί να εγγυηθεί ότι σε ένα ή δύο χρόνια, έπειτα από μια συμφωνία που περιέχει την λέξη Μακεδονία στην ονομασία του κρατιδίου, οι Σκοπιανοί δεν τα επαναφέρουν;  Γι’ αυτό η μη αναφορά της λέξεως Μακεδονία στην ονομασία του κρατιδίου παραμένει ως η μοναδική λύση του προβλήματος. Από την λέξη Μακεδονία εκπορεύονται όλες οι αλυτρωτικές  βλέψεις των γειτόνων μας. Η μη συμμετοχή της λέξεως Μακεδονία θα εξαλείψει σταδιακά κάθε αλυτρωτική τάση των Σκοπιανών, αφού έτσι ακόμη και ο αναφερόμενος στο σύνταγμά τους αλυτρωτισμός θα μετατραπεί σε λέξεις άνευ νοήματος και περιεχομένου.

Μας λένε ότι αν δεν συμφωνήσουμε στην ονομασία με τους Σκοπιανούς, αυτό θα γίνει από τις άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων και των Ευρωπαίων και των άλλων συμμάχων μας. Είναι προτιμότερο να γίνει έτσι, παρά με την συγκατάθεση της χώρας μας, που σημαίνει απεμπόληση της Ιστορίας μας και εθνική ταπείνωση.

Στις 18/1/18 ο κ. Τσίπρας ενημέρωσε τον Αρχιεπίσκοπο για την …πορεία των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής, «ο πρωθυπουργός επανέλαβε τον σεβασμό του για τις τοποθετήσεις και ανησυχίες της Ιεράς Συνόδου (λίγες ημέρες πριν ο κ. Κοτζιάς είχε ταυτίσει την Ιεραρχία με την Χ.Α., χωρίς έκτοτε να ανακαλέσει ή να ζητήσει συγγνώμη) και διαβεβαίωσε τον Αρχιεπίσκοπο ότι θα τον κρατά ενήμερο για την πορεία των διαπραγματεύσεων. Του ζήτησε δε να συμβάλει, για την διασφάλιση κλίματος ομοψυχίας και υπευθυνότητας, χωρίς κραυγές και άγονες αντιπαραθέσεις. Ο Αρχιεπίσκοπος διατύπωσε τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και  δεν παρέλειψε να επισημάνει την εμπιστοσύνη του προς τους εκ του Συντάγματος καθ’ ύλην αρμόδιους, να χειριστούν τα εθνικά μας ζητήματα με αίσθημα ευθύνης. Υπογράμμισε μάλιστα ότι αυτή την ώρα δεν χρειάζονται συλλαλητήρια και φωνές, αλλά εθνική συναίνεση, συνεννόηση και ομοψυχία».

Ενώ, λοιπόν, οι διαπραγματεύσεις γίνονται εν κρυπτώ, χωρίς ενημέρωση της αντιπολίτευσης, ο κ. Τσίπρας ενημέρωσε τον Αρχιεπίσκοπο και μάλιστα τον διαβεβαίωσε ότι θα τον κρατά ενήμερο για την πορεία των διαπραγματεύσεων. Ασφαλώς θα έπρεπε να ενημερώσει τον Αρχιεπίσκοπο, αφού προηγουμένως, όμως, θα είχε ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς. Δικαίως, λοιπόν, αντέδρασαν τα πολιτικά κόμματα, για το σκόπιμο αυτό θεσμικό ατόπημα του κ. Τσίπρα και δικαίως η Ν.Δ. δήλωσε «ότι είναι πολύ αργά πλέον για ενημέρωση της αντιπολίτευσης». Μήπως θα πρέπει οι πολιτικοί αρχηγοί να ζητήσουν ενημέρωση από τον Αρχιεπίσκοπο, όπως είπε, στις 23/1/18, ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. κ. Χατζηδάκης; Είναι φανερό ότι ο κ. Τσίπρας, αγνοώντας τους πολιτικούς αρχηγούς, επεδίωξε, ευρισκόμενος εν πανικώ, να ζητήσει την στήριξη της Εκκλησίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι οι ερωτηθέντες βουλευτές για το θέμα αυτό είπαν ότι ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο προκειμένου να αποσπάσει δήλωση εμπιστοσύνης του προς την «υπεύθυνη» κυβέρνηση και ταυτόχρονα την αποδοκιμασία του για τα συλλαλητήρια. Και το επέτυχε‼ ‘Η μήπως ο Αρχιεπίσκοπος πιστεύει ότι ο κ. Τσίπρας τον επισκέφθηκε από ενδιαφέρον για το εκκλησιαστικό θέμα;

 Ας σημειωθεί ότι σε μια επίσημη συνάντηση πρωθυπουργού – Αρχιεπισκόπου ο μεν πρώτος εκπροσωπεί την Πολιτεία, ο δε δεύτερος την Εκκλησία της Ελλάδος. Γι’ αυτό άλλωστε υπήρξε ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής. Ως εκ τούτου, στην ανακοίνωση  αυτή ο Αρχιεπίσκοπος  εκπροσωπεί την Εκκλησία, χωρίς να εκφράζει  προσωπικές απόψεις και αυτό το γνώριζε. Όχι, λοιπόν, δεν πρέπει ο λαός να εκφράζεται μέσω συλλαλητηρίων για ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα. Υπεύθυνη για τον χειρισμό του εθνικού θέματος με αίσθημα ευθύνης είναι η κυβέρνηση, μας είπε ο Αρχιεπίσκοπος, την οποία και εμπιστεύεται‼

Στην κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας, στις 19/1/18, αφού μίλησε με θερμά λόγια για τον Αρχιεπίσκοπο, εξήρε την στάση του για τα συλλαλητήρια‼ Αμέσως μετά εξαπέλυσε μύδρους εναντίον του κ. Σαμαρά. Απαντώντας ο τελευταίος δήλωσε: «Το να τα λέει αυτά ο κ. Τσίπρας είναι τίτλος τιμής για εμένα».  Αλήθεια, ήταν τίτλος τιμής και για τον Αρχιεπίσκοπο τα πολύ καλά λόγια που άκουσε από τον μεγάλο πολιτικό ψεύτη και πολιτικό απατεώνα;

Ο Αρχιεπίσκοπος με την στάση του πέτυχε να εξαγριώσει πολλούς Έλληνες που αγωνίζονται με τον δικό τους τρόπο, ειρηνικά, χωρίς υστεροβουλία, προκειμένου να εκφράσουν την άποψή τους για ένα μεγάλο εθνικό θέμα. Σας θυμίζω ότι στην συνεδρίαση της Ιεραρχίας τον Οκτώβριο του 2016, όταν τέθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θέμα χωρισμού κράτους – Εκκλησίας, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είπε: «Η Εκκλησία υπήρξε, είναι και θα υπάρχει μάνα του λαού μας με ό,τι αυτό σημαίνει. Η Πολιτεία, αν το θελήσει και έχει την ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ας επιχειρήσει τον χωρισμό…». Γιατί τότε ο Αρχιεπίσκοπος ζήτησε την συγκατάθεση του λαού, όταν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, η οποία, όπως μας είπε, χειρίζεται τα ζητήματα με αίσθημα ευθύνης;  Δεν αντιλαμβάνεται ότι με την σημερινή απαράδεκτη στάση του, θα είναι πολύ δύσκολο να ζητήσει μελλοντικά την συγκατάθεση του λαού, αλλά και αν την ζητήσει αυτή δεν θα είναι πλέον δεδομένη από πολλούς πολίτες, τους οποίους η Εκκλησία θεωρούσε μέχρι τώρα δεδομένους;

Ανέτρεξα σε ομιλίες του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου που αναφέρονται στην Μακεδονία μας. Είχε πει ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος: «…. Αυτή η Μακεδονία της οποίας την Ιστορία και το όνομα επιδιώκουν να σφετεριστούν αλλότρια γένη, με την ανοχή των χωρίς μνήμη και πνεύμα δικαιοσύνης ισχυρών του κόσμου τούτου. Αλήθεια πόσο αδικούν τον εαυτό τους και την Ιστορία ορισμένοι που δεν διστάζουν να την παραχαράσσουν….». Σε ομιλία του στις 3/6/2007 είχε πει: «…Η  Μακεδονία είναι αυτή που κρατάει ψηλά τα λάβαρα με τέτοιες ιστορίες, αναμνήσεις, με την ιστορική μνήμη καθάρια. Χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς υπολογισμούς, χωρίς έξωθεν εντολές, χωρίς υπαγορεύσεις. Γι’ αυτό θα ήταν καλό όλοι οι Έλληνες να έρχονται από καιρού εις καιρόν στη Μακεδονία και να προσέχουν πού πατάνε, γιατί σε κάθε βήμα μπορεί να πατήσεις χώμα ιερό, μπορεί να πατήσεις ένα τάφο, μπορεί να πατήσεις ένα λείψανο. Είναι διάσπαρτος ο τόπος από θυσίες. Αυτή η θυσία μας δίνει ζωή, μας συντηρεί και είναι το αντίδοτο της παγκοσμιοποίησης, που θέλει όλα να τα ισοπεδώσει, που θέλει ΝΑ ΜΗΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΓΩΝΕΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΘΥΣΙΕΣ». Οι αναπόφευκτες συγκρίσεις δικές σας.

Για ενημέρωσή σας, σας γνωρίζω ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου σε ιδιόχειρη επιστολή του προς τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο, στις 23/4/1992, έγραψε: «Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι ανυποχώρητος σε ότι αφορά την πρόκληση των Σκοπίων. Δεν πρόκειται να συναινέσω σε αναγνώριση de jure και de facto, εφόσον το όνομα Μακεδονία χρησιμοποιηθεί με επιθετικό προσδιορισμό ή όχι στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων».  Στις 18/9/1993, μιλώντας στην Θεσ/νίκη, είπε: «…το δικό σου όνομα αμφισβητούν, την δική σου ιστορία αρνούνται, τον δικό σου πολιτισμό θέλουν να παραχαράξουν. Το μεγάλο μήνυμά μας είναι ότι δεν θα δεχθούμε τετελεσμένα που αμφισβητούν και υπονομεύουν τα εθνικά μας δίκαια. Δεν θα υποστείλουμε την σημαία του αγώνα. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ».  Τέλος, σε ομιλία του στην Αθήνα, στις 7/10/93, έθεσε κατηγορηματικά την εθνική γραμμή, λέγοντας: «Δεν αναγνωρίζουμε κανένα κράτος με το όνομα Μακεδονία στα βόρεια σύνορά μας».

Στις 4/7/93, ο Κων/νος Μητσοτάκης, μιλώντας στην Θεσ/νίκη, είπε: «Δίνουμε μάχη για να μην περάσει η σκοπιανή παραποίηση της ιστορίας μας και για να θέσουμε οριστικά τέλος στις ανόητες επεκτατικές τους διαθέσεις για την Μακεδονία μας».

Τελικά, σε πείσμα των κυβερνώντων και της Αρχιεπισκοπής, το συλλαλητήριο της 21/1/18 είχε τεράστια επιτυχία. Ας σημειωθεί ότι πολίτες, πιθανά όργανα του παρακράτους, απέτυχαν να τρομοκρατήσουν τους φιλήσυχους διαδηλωτές με την οργάνωση παράλληλης συγκέντρωσης. (Αυτοί που οργάνωσαν αντισυγκέντρωση, που επιτέθηκαν σε λεωφορεία που μετέφεραν διαδηλωτές, δεν μπορεί να είναι αντιεξουσιαστές. Από πότε οι αντιεξουσιαστές ενδιαφέρονται για τα εθνικά θέματα; Από πότε συντάσσονται με τις επιθυμίες μιας κυβέρνησης;). Σε πείσμα επίσης και όλων των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας, που αγνόησαν το μεγάλο γεγονός, υπακούοντας προφανώς σε εντολές. Η ντροπή ανήκει κυρίως στην ΕΡΤ-3 που εκπέμπει από την Θεσ/νίκη. Στην κρατική βορειοκορεατική ΕΡΤ που αδιαφόρησε για την ενημέρωση των Ελλήνων, καίτοι η ύπαρξή της και οι μισθοί των χιλιάδων δημοσιογράφων της καλύπτονται από το υστέρημα ενός εξαθλιωμένου λαού. Ντροπή και πάλι ντροπή.

Σύμφωνα με εκτίμηση της ΕΛΑΣ οι συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο ήταν 90.000. Πάλι καλά, όταν στο Μαξίμου υπολόγιζαν 30.000. Αλλά γιατί εκτίθεται τόσο η ΕΛΑΣ, όταν ο συριζαίος κ. Μάρδας μιλάει για 250.000, οι οργανωτές μιλούν για 500.000 και φίλοι μου Καθηγητές στο Παν/μιο Θεσ/νίκης υπολογίζουν σε 350.000 – 400.000 τους διαδηλωτές; Το συλλαλητήριο ασφαλώς δεν συγκρίνεται με εκείνο του 1992. Όμως, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τα εμπόδια που αντιμετώπισαν οι οργανωτές, τότε η επιτυχία τού συλλαλητηρίου ήταν τεράστια. Μόνο δύο κόμματα, η Ένωση Κεντρώων και η Χ.Α. το υποστήριξαν επίσημα, ενώ η Ν.Δ. ουσιαστικά παρέμεινε ουδέτερη. Εναντίον του ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κρατικός μηχανισμός, ο δήμαρχος Θεσ/νίκης, η Αρχιεπισκοπή (εκτός από μερικούς Μακεδόνες Ιεράρχες) και το παρακράτος.

Πολλοί διερωτώνται: Γιατί ο τακτικιστής Τσίπρας άνοιξε το θέμα της ονομασίας αυτή την περίοδο και μάλιστα όταν γνωρίζει ότι δεν θα κερδίσει ψήφους από την υπόθεση αυτή; Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε φαινομενικά με τους ΑΝΕΛ το γνώριζε εκ των προτέρων. Δεν τον απασχολεί, όμως, επειδή ο κ. Καμμένος θα βρεί λόγια να δικαιολογήσει την κωλοτούμπα του (όπως έχει κάνει και άλλες φορές), αν κριθεί απαραίτητο κατά την ψηφοφορία στην Βουλή. Γι’ αυτό και ο κ. Βούτσης, αναφερόμενος στον κ. Καμμένο, είπε: «Είναι ένας πολιτικός με πολύ μεγάλη υπευθυνότητα (‼), σταθερότητα (‼) και ευλυγισία» (εδώ το πέτυχε). 

Το θέμα άνοιξε για πολλούς λόγους. Το ζήτησαν οι Σκοπιανοί, λόγω των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν (οικονομικά, ένταξης στο ΝΑΤΟ κ.ά), γεγονός που ώθησε τους πολιτικούς μας να πιστέψουν ότι άλλαξαν στάση μετά και την ανάδειξη ως πρωθυπουργού του κ. Ζάεφ στην θέση του εθνικιστή Γκρουέφσκι. Το άνοιξε ο Τσίπρας, γιατί έτσι πέτυχε να μετατοπίσει την σκέψη του λαού, από τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εθνικό θέμα και επιπλέον γιατί ήθελε να επιδείξει μια πολιτική του επιτυχία, ικανοποιώντας έτσι και αυτούς που τον καλοπιάνουν. Το άνοιξαν οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι (κυρίως οι Γερμανοί), οι οποίοι πιέζουν την κυβέρνηση για άμεση λύση (αντί να πιέζουν τους Σκοπιανούς), επειδή γνωρίζουν ότι τα πάντα είναι ευκολότερα σήμερα με τον Τσίπρα στην κυβέρνηση (βλ. και σχετικές δηλώσεις Ντάισελμπλουμ).

Δυστυχώς, όμως, για την χώρα μας το μέγα αυτό εθνικό θέμα εξελίσσεται σε εθνική ήττα. Πού είναι οι εθνικοί στόχοι; Πού είναι η εθνική στρατηγική; Καμία ενημέρωση από την κυβέρνηση. Ο κ. Τσίπρας συνάντησε τον κ. Ζάεφ χθες (24/1/18), ενώ θα έπρεπε να είχε ενημερώσει και συζητήσει με τους πολιτικούς αρχηγούς. Προχειρότητα, επιπολαιότητα, αλλοπρόσαλλη πολιτική και τσαπατσουλιά σε ένα μείζον εθνικό θέμα. Οι διαπραγματεύσεις φαίνεται ότι τελειώνουν, χωρίς όμως να έχει εξασφαλισθεί η απαραίτητη εθνική συμμετοχή και συναίνεση. Αντίθετα, ο κ. Τσίπρας με την απαράδεκτη συμπεριφορά του πέτυχε να διχάσει επικίνδυνα τον λαό. Πρώτη φορά ένα μεγάλο εθνικό θέμα βρίσκεται στα χέρια ενός ανίκανου, απαίδευτου, ανώριμου και ιδεοληπτικού πολιτικού, που θεωρεί ότι μπορεί να επιβάλλει στους πάντες την άποψή του.

Γιατί, όμως, οι Σκοπιανοί δεν φαίνεται να υποχωρούν από τις αρχικές τους θέσεις επί του ονόματος; Μήπως η κυβέρνηση υπερεκτίμησε τις διαθέσεις των Σκοπιανών; Είναι δυνατόν, όμως, η κυβέρνηση των Σκοπίων, που λέγεται ότι επιθυμεί διακαώς την λύση του προβλήματος να τηρεί σκληρή διαπραγματευτική στάση και μάλιστα να προκαλεί την χώρα μας με δηλώσεις των αξιωματούχων της; Σας θυμίζω ότι πρόσφατα ο κ. Ζάεφ, δήλωσε (με αφορμή την εθνικά απαράδεκτη  δήλωση του κ. Τσίπρα ότι «οι Σκοπιανοί δεν αποτελούν τους μοναδικούς απογόνους των Μακεδόνων και του Μ. Αλεξάνδρου») ότι: «Παραιτούμαι από το να θεωρώ την Μακεδονία τον μοναδικό κληρονόμο του Μ. Αλεξάνδρου. Η ιστορία ανήκει επίσης σε μας. ΠΙΘΑΝΟΝ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(‼), ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ». Σας θυμίζω ότι ο Σκοπιανός ΥΠΕΞ  κ. Ντιμιτρόφ, δήλωσε στις 19/1/18: «Ήμασταν και θα είμαστε Μακεδόνες», τονίζοντας στην δήλωσή του ότι το ενδιαφέρον της ΠΓΔΜ εστιάζεται στην «διαφύλαξη της εθνικής τους ταυτότητας» (βλ. αλυτρωτισμός).

 Ναι, είναι δυνατόν, γιατί πιστεύω ότι ο κ. Τσίπρας τους έχει υποσχεθεί πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε, όπως είχε κάνει με τον Ερντογάν, για τους 8 Τούρκους φυγάδες αξιωματικούς. Πιστεύω, επίσης, ότι από την στιγμή που την επίλυση του Σκοπιανού ανέλαβε ο κ. Τσίπρας, η λέξη Μακεδονία στην ονομασία του κρατιδίου είναι δεδομένη. ‘Αλλωστε ο κ. Νίμιτς μας είπε στις 21/1/18 ότι «βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο», αποκαλώντας μάλιστα τους Σκοπιανούς Μακεδόνες(‼), χωρίς να αντιδράσει η «υπεύθυνη», κατά τον Αρχιεπίσκοπο, κυβέρνηση, ενώ την ίδια ημέρα ο κ. Τσίπρας αποκάλυψε τις προθέσεις του, λέγοντας: «Δεν είναι παράλογο να υπάρχει ο όρος Μακεδονία στην σύνθετη ονομασία του κρατιδίου».  Γι’ αυτό και ο κ. Τσίπρας αποφεύγει να ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς.

Τελικά, για να μην υπάρξει εθνική ήττα, θα πρέπει να αποφασίσει ο λαός μας με δημοψήφισμα. Αυτός που έχει χύσει ποταμούς αίματος για την χώρα και την Μακεδονία μας. Αυτός που το πατριωτικό του ένστικτο θα τον οδηγήσει να δώσει την πρέπουσα απάντηση. Ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να αντιληφθεί ότι είναι αδύνατον να παίζει στα ζάρια  το εθνικό θέμα, όπως έπαιξε και με τα οικονομικά της χώρας, με συνέπεια οι πολίτες να αντιμετωπίζουν την απόλυτη εξαθλίωση. Θα πρέπει να διερωτηθεί, πώς ένας εφησυχασμένος λαός ξύπνησε ξαφνικά, όταν αισθάνθηκε ότι θίγεται η εθνική μας αξιοπρέπεια και αμφισβητείται η ιστορική και πολιτισμική μας κληρονομιά. Η ανωριμότητα, η απαιδευσία, οι ιδεοληψίες του κ. Τσίπρα και το στενό του περιβάλλον δεν αποτελούν εγγύηση ευνοϊκής κατάληξης του εθνικού θέματος. Τουναντίον μάλιστα. [Υπενθυμίζεται ότι σε άρθρο – διακήρυξη (που δημοσιεύθηκε λίγο πριν από την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2008), οι υπογράφοντες, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ζήτησαν από την Αθήνα να αναγνωρίσει την γειτονική χώρα με την συνταγματική τους ονομασία, δηλαδή ως Μακεδονία‼ Μεταξύ των υπογραφόντων είναι ο κ. Τσακαλώτος, η κα Τασία Χριστοδουλοπούλου, ο κ. Γαβρόγλου, ο κ. Χρ. Παπαδόπουλος, ο Κ. Αθανασίου, ο Καρανίκας κ.ά.]. Μην προκαλεί, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας περισσότερο τον λαό και μην τον διχάζει. Οι αποφάσεις του μπορεί να έχουν απρόβλεπτες και εξαιρετικά επικίνδυνες συνέπειες.  Ας σημειωθεί ότι ο κ. Ζάεφ επανέλαβε πρόσφατα ότι «όποια λύση προωθηθεί στο θέμα της ονομασίας θα τεθεί σε δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ». 

Μιχαήλ Γ. Λουκάς