«Νοσταλγίες σε ασπρόμαυρο φόντο 2017» είναι ο τίτλος του Πρώτου Τόμου του Λευκώματος του φίλου Πάνου Μουρεζίνη και όπως ο ίδιος αναφέρει στο σύντομο βιογραφικό του «Δεν διεκδικεί τον τίτλο του συγγραφέα, αλλά του ανθρώπου που όσο λάτρεψε την ιδιαίτερη πατρίδα του, άλλο τόσο τη στερήθηκε, μη μπορώντας επί σειρά ετών να ζήσει κοντά της επειδή δεν υπήρχε σ’ αυτήν Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα.

Απόρροια της λατρείας του αυτής είναι η έκδοση μέχρι τώρα 2 βιβλίων και του παρόντος λευκώματος».

Η λατρεία του Πάνου Μουρεζίνη προς την πατρίδα του, την Πρέβεζα στάθηκε αφορμή να δουλέψει με πάθος θα έλεγα, για να εκφραστεί και να εκφράσει την αγάπη του με τον δικό του ευαίσθητο και νοσταλγικό τρόπο, στην Πρέβεζα…

Ο τίτλος και η φιγούρα του εξωφύλλου πλημμυρίζουν τις αισθήσεις με την πρώτη ματιά…Και θα πρέπει να είσαι πολύ φορτωμένος με πολλά επείγοντα θέματα για να πεις «εντάξει θα σε δω μιαν άλλη στιγμή…».

Αυτό μου συνέβη όταν πήρα στα χέρια μου τον πολυσέλιδο τόμο του λευκώματος, ο οποίος είναι ευγενική προσφορά στην εφημερίδα, του Πάνου Μουρεζίνη.

Επί μέρες έβλεπα στο εξώφυλλο το ζευγάρι με το κομψό ντύσιμο στο λαντό με το λευκό άλογο, καθώς το λεύκωμα ήταν ακουμπισμένο σε μια άκρη του γραφείου μου…Και έκανα επί ημέρες την ίδια σκέψη…

«Αύριο ίσως μπορέσω». Και το αύριο ήρθε την ημέρα της απεργίας των δημοσιογράφων, την περασμένη Τετάρτη.

Πήρα το λεύκωμα το άνοιξα και είπα, «μια ματιά και οπότε ξανά βρεθεί χρόνος…» όμως οι σελίδες αιχμαλωτίζουν τα μάτια και το νου…Και καθώς η φωτογραφία λέει όσα χίλιες λέξεις – κατά τους Κινέζους – άρχισαν να μιλούν να ζωντανεύουν εποχές να αποκαλύπτουν προσωπικότητες και ρόλους. Μεγάλους ή μικρούς ρόλους και όλοι μαζί να συνθέτουν την ιστορία μιας σύντομης ή πολύχρονης ζωής.

Σκέφθηκα πόσο ιδιαίτερη ήταν η δημιουργία του Πάνου Μουρεζίνη που έγραψε με το δικό του τρόπο τόσες ιστορίες! Και οι νοσταλγίες σε ασπρόμαυρο φόντο σε κρατούν εκεί στο ξεφύλλισμα του λευκώματος ως το τέλος…Το τέλος του λευκώματος και το τέλος μίας εποχής!

Κική Ζέρβα