Η τελευταία δημόσια αναφορά που έγινε για το Κάστρο του Παντοκράτορα ήταν κατά την επίσκεψη του αν. Υπουργού Εσωτερικών Στ. Πέτσας στην Πρέβεζα στα μέσα Ιουλίου. Από τότε καμία ενημέρωση για το ζήτημα.

Να θυμίσουμε ότι ο αν. Υπουργός είχε δηλώσει μεταξύ άλλων «Έρχονται σημαντικά ζητήματα και αφορούν δυο εμβληματικά στοιχεία για την περιοχή. Το ένα είναι το έργο της αστικής ανάπλασης που έχετε προτείνει στο πρόγραμμα 'Αντώνης Τρίτσης'. Αφορά διάφορες πτυχές, μεταξύ των οποίων και το Κάστρο του Παντοκράτορα και το άλλο αφορά το Μουσικό Σχολείο. Και τα δύο απαιτούν δυο μελέτες 1,2 εκ. ευρώ και 800.000 ευρώ αντίστοιχα, σύνολο 2 εκ ευρώ, τα οποία όμως μετά τις μελέτες θα οδηγήσουν σε έργα 13 εκ. ευρώ. Με χαρά θα εντάξουμε αυτά τα δυο έργα στην επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής Αξιολόγησης του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» για να μπορέσετε να δρομολογήσετε έγκαιρα τις μελέτες».

Απο την επίσκεψη του κ. Πέτσα και μετά, δεν ακούσαμε κάποιο νέο, διότι μπορεί μεν οι δηλώσεις του αν. Υπουργού να είναι θετικές, ωστόσο δεν λύνουν το πρόβλημα του Κάστρου το οποίο έχει παραδοθεί στη φθορά του χρόνου. Μάλιστα στο εσωτερικό του κάποια τμήματα έχουν καταρρεύσει ενώ στο εξωτερικό του -από την πλευρά της θάλασσας- επίσης υπάρχουν σοβαρά προβλήματα.

Την τελευταία δεκαετία ορισμένοι από τους δόμους βάσης έχασαν την συνάφεια και βρίσκονται σε επισφαλή στατική επάρκεια. Το επίμαχο σημείο της εξωτερικής  οχύρωσης παρουσιάζει απώλεια τμήματος του μετώπου της λιθοδομής. Συγχρόνως η Αρχαιολογία είχε ενημερώσει για τα μεγάλα προβλήματα φθορών και στατικότητας του Κάστρου Παντοκράτορα...

Πότε θα συνεδριάσει η Επιτροπή Αξιολόγησης ώστε να δρομολογηθούν οι μελέτες; Έχει γίνει κάποιο ερώτημα;

Αλλά ακόμα και σήμερα να συνεδριάσει η Επιτροπή, απαιτείται μια χρονοβόρα διαδικασία προκειμένου να ολοκληρωθούν μελέτες και να προχωρήσουν στη συνέχεια τα έργα αποκατάστασης.

Αντέχει να ‘περιμένει’ το Κάστρο Παντοκράτορα; Έχει γίνει κάποια κρούση προς τον Υπουργό από τη Δημοτική Αρχή ώστε να επισπευστούν οι διαδικασίες;

Εδώ πρόκειται για ένα ιστορικό μνημείο που δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου, αλλά αντίθετα ο χρόνος είναι απειλή για το ίδιο.