Το βιβλίο του Απόστολου Αν. Τάσση «Φώτα ομίχλης» παρουσίασε το βιβλιοπωλείο Κύκλος και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης το Σάββατο το απόγευμα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Πρέβεζας. Πλήθος φίλων και συνεργατών του δικηγόρου, γέμισαν από νωρίς την αίθουσα «Νικ. Κονεμένος» για να μάθουν από κοντά το περιεχόμενο του πρώτου συγγραφικού βήματος του Απ. Τάσση.

Την εκδήλωση συντόνιζε η Βιβή Σολομωνίδου, η οποία τόνισε εισαγωγικά «Για άλλη μια φορά το βιβλιοπωλείο «Κύκλος» έχει την τιμή να παρουσιάζει ένα βιβλίο ενός νέου-σύγχρονου συγγραφές και φίλου Απ. Τάσση. Στο βιβλίο «Φώτα Ομίχλης», ο συγγραφέας διηγείται ιστορίες για όνειρα που πλέκονται με τρυφερότητα, κάνοντας την ίδια στιγμή το αδύνατο δυνατό, το απρόσμενο προβλέψιμο και το αδιανόητο καταληπτό. Μεταφέρει την χαρά και την αγωνία του πραγματικού κόσμου, αλλά και αυτή των ονείρων, μπολιασμένα με την σαγήνη και την ευαισθησία ενός νεαρού-ντόπιου ψαρά που ξέρει να κρατά όνειρα και πραγματικότητα σε μία εξαιρετική ισορροπία. Πέντε όνειρα, ένα παζλ, το ένα συμπληρώνει το άλλο και όλα μαζί μας δίνουν μία ιστορία».

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, αποσπάσματα του βιβλίου ανέγνωσε η Δώρα Μπάλλα.

Τα «Φώτα Ομίχλης» προλόγισε ο δικηγόρος Δημήτρης Μουστακάτος  σημειώνοντας «Δεν θα πω για το περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά για  τη συμβολική διάσταση που είχε σε μένα. Ο Απ. Τάσσης με το τίτλο του βιβλίου κυριολεκτεί, άνοιξε φώτα ομίχλης και πέρασε μέσα από ανασφάλειες, φόβους, αναστολές που καθέναν από εμάς μας κρατούν καθηλωμένους. Δεν έμεινε καθηλωμένος στο φόβο του αλλά πέρασε απέναντι στη δημιουργική του πλευρά. Πόσο δύσκολο είναι αυτό; Σκεφτείτε πόσες φορές  στη ζωή μας πόσες φορές μια συγγνώμη σε ένα φίλο αδυνατούμε να την εκφράσουμε.

Σκεφτείτε λοιπόν ένα επιτυχημένο δικηγόρο με μεγάλη και μακρά καριέρα στον τόπο του, να υπερνικήσει την ίδια του την επιτυχία, και πρέπει να υπερνικήσει τον φόβο της απόρριψης ή της αποτυχίας…. Ξεπέρασε τους φόβους του και έγινε δημιουργός. Ο Απόστολος πέρασε μόνος του, δημιούργησε ένα μονοπάτι και με το έργο του αυτό έθεσε και πάλι την Πρέβεζα ως μέλος της λογοτεχνικής ιστορίας του τόπου και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και για την λογοτεχνία και για την τοπική κοινωνία. Το βιβλίο αυτό επέδρασε σε μένα ως ένα σκούντημα, να ανοίξω και τα δικά μου ‘Φώτα Ομίχλης’ και ο καθένας μπορεί να πάρει ένα ερέθισμα και να κάνει αυτό που είναι γεννημένος και δεν τολμά να κάνει. Το βιβλίο δεν είναι ένα καπρίτσιο ματαιοδοξίας του συγγραφέα, είναι καθαρή λογοτεχνία. Είναι μια γραφή ιδιαίτερη, εφευρετική, μερικές φορές δύσκολη, μερικές φορές ενώ νομίζεις ότι είσαι στα ρηχά, βαθαίνει το κείμενο. Ο καθένας από μας διαβάζοντας το βιβλίο, μπορεί να χρωματίσει με τις δικές του εμπειρίες και πεποιθήσεις το κείμενο και να ανοίξει ένα διάλογο σε θέματα που μας απασχολούν καθημερινά και υποσυνείδητα».

Η συγγραφέας και ποιήτρια Άννα Αφεντουλίδου εξέφρασε τη χαρά της για την πρώτη παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του Απ. Τάσση. Στην ανάλυσή της σημείωσε μεταξύ άλλων «Η δομή και το θέμα του βιβλίου μπορούν να λειτουργήσουν εισαγωγικά στην ανάγνωση καθώς οι περισσότεροι από τους ακροατές φαντάζομαι θα το διαβάσουν μετά. Το βιβλίο παρακολουθεί την πορεία ενηλικίωσης ενός παιδιού στην Πρέβεζα της μεταπολεμικής εποχής, τις δυσκολίες, τη φτώχεια, τις συγκρούσεις, κάτι που γίνεται με ιδιόμορφο τρόπο. Ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής εναλλάσσει την οπτική του παιδιού, του εφήβου αλλά  και του ενηλίκου με ένα τρόπο μάλιστα που δεν γίνεται ευθύγραμμα ούτε χρονικά, ούτε και τοπικά. Μας μιλά για τον ρόλο που έπαιξαν πέντε όνειρα, το έκτο που αναφέρεται στις ενότητες του βιβλίου είναι ένα τέχνημα του συγγραφέα που μας κλείνει το μάτι για κάτι άλλο. Πέντε όνειρα διηγείται ο αφηγητής που άλλαξαν την οπτική του για τον κόσμο, που διαμόρφωσαν άλλοτε με συγκινητικό και τρυφερό, άλλοτε με βίαιο τρόπο τη στάση και τις αξίες του για τον κόσμο.

Νέα πρόσωπα μπαίνουν στον ιστό της διήγησης, κάνοντας αρκετές στάσεις στην τοπική ιστορία της Πρέβεζας αλλά και την ελλαδική την εποχή του εμφυλίου αλλά και την ευρωπαϊκή με τις επαναστάσεις και τους πολέμους που συνδιαμόρφωσαν την εικόνα του κόσμου όπως τον ξέρουμε σήμερα».

Ο συγγραφέας Απ. Τάσσης υπογράμμισε πως ήθελε μεν να γράψει για την Πρέβεζα, να αποκαταστήσει κάποια πράγματα, αλλά όχι να μετατρέψει το βιβλίο σε καθαρά τοπικό ή λαογραφικό. «Το βιβλίο ξεκινάει από την Πρέβεζα και καταλήγει εδώ, αλλά επειδή είχα τον φόβο να μην εγκλωβιστώ, μου ήταν πιο εύκολο να είναι περισσότερες οι ιστορίες, να κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη και εν πάση περιπτώσει, λέω ότι εάν δεν τους αρέσει το ένα, θα τους αρέσουν τα υπόλοιπα.

Την τρίτη ενότητα, που λέει για την Πρέβεζα, ο εκδότης μου ήθελε να την κόψει, ελπίζω να το καταλάβετε. Όσοι το καταλάβετε θα με αγαπήσετε, όσοι δεν το καταλάβετε θα με μισήσετε, εγώ σας αγαπάω πάντως. Υπάρχουν πολλοί που με αγαπάνε, αλλά θα θυμάμαι ότι εσείς ήσασταν σήμερα εδώ. Κάθε φορά που γράφω μπαίνω στον κόσμο που φτιάχνω, κοιμάμαι το βράδυ και συνομιλώ με τους ήρωες που έχω φτιάξει. Δυστυχώς οι χαρακτήρες που φτιάχνω είναι τέτοιοι που να μπορώ να τους αγαπήσω. Νομίζω ότι το πιο δύσκολο θα ήταν να γράψω για ένα χαρακτήρα που θα μπορούσα να τον μισήσω. Το επόμενο βιβλίο θα βγει του χρόνου, ξανά από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη και αφορά τον κάμπο της Άρτας».

Στο τέλος της εκδήλωσης, ο συγγραφέας υπέγραψε βιβλία και συνομίλησε με φίλους.

Άρης Τσελίκος