Ζήσαμε για μια ακόμη φορά ανείπωτες καταστροφές με τις τεράστιες πυρκαγιές. Ποιοί φταίνε για την καταστροφή; Τα δέντρα που καίγονται; Η κλιματική αλλαγή; Οι πολίτες; Οι εμπρηστές εκ προθέσεως ή εξ αμελείας που έχουν το ίδιο καταστρεπτικό αποτέλεσμα; Η εγκληματική αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός και η έλλειψη σεβασμού της φύσεως από τους νεοέλληνες; Τα πεύκα, που άκουσον-άκουσον, φυτρώνουν ακόμη και σε απρόσιτες περιοχές; Τα ΜΜΕ; Οι ανεμογεννήτριες; Η έλλειψη πυροσβεστικών αεροπλάνων;  Η έλλειψη αντιπυρικών ζωνών; Οι ποινικοί κώδικες που χαїδεύουν τους εμπρηστές  και όσους αυθαιρετούν εις βάρος του δάσους; Οι εκάστοτε κυβερνήσεις; Α’ όχι. Οι τελευταίες κάνουν όπως πάντοτε το καθήκον τους, με γνώμονα τα ψηφουλάκια.

       Τα θύματα πολλά. Πρώτο απ’ όλα η Ελληνική Φύση που καταστρέφεται συστηματικά με όλη της την βιοποικιλότητα σε φυτά και ζώα, αυτή που μας κρατάει ζωντανούς με το οξυγόνο της και ομορφαίνει την ζωή μας. Οι άνθρωποι που χάνουν την ζωή τους, οι περιουσίες σε οικίες, ζώα παραγωγικά, καλλιεργήσιμες εκτάσεις, όλοι αυτοί που αναγκάζονται από νοικοκυραίοι να γίνουν την επόμενη ώρα ζητιάνοι του κράτους. Σας θυμίζω τον ωμό και κυνικό τρόπο με τον οποίο ο Τσίπρας αντιμετώπισε μια πυρόπληκτη στο Μάτι, στις 27/11/18, η οποία διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν πήρε ακόμη τις 2.000 ευρώ που τους υποσχέθηκε: «Με τα χρήματα αυτά της είπε πρέπει να δώσουμε έμφαση στην δημιουργία υποδομών. Να σου πω και κάτι άλλο; Και να ‘παιρνες τα 2.000 ευρώ δεν θα γίνονταν τίποτε. Θα τα έχανες αυτά τα χρήματα, θα τα σπατάλαγες. Ας μην πάμε εκεί την συζήτηση»!

       Όλοι εξαφανισμένοι πριν από την συμφορά. Πολιτικοί και ΜΜΕ. Και ξαφνικά όλοι στο προσκήνιο. Αλληλοκατηγορίες μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, δημοσιογράφοι που μιλούν επί παντός του επιστητού, αλλά και ειδικοί που δεν μιλούσαν τόσο καιρό, γιατί τα θέματα της προστασίας του δάσους δεν ήταν της άμεσης προτεραιότητας για τα ΜΜΕ. Η αντιπολίτευση σύσσωμη από την πρώτη ημέρα της καταστροφής κατήγγειλε την κυβέρνηση για εγκληματικά λάθη, αδιαφορώντας αν αυτά που λέει είναι χονδροειδή ψεύδη. Ο Τσίπρας που ασκεί αντιπολίτευση για τα μπάζα, έφθασε στο σημείο να ζητήσει την παραίτηση του κ. Χαρδαλιά, ενός εκ των πλέον αεικίνητων και δραστήριων υπουργών, όπως έκανε και με την ικανότατη και δραστήρια υπουργό Πολιτισμού κ. Μενδώνη. Δεν δίστασε να καταγγείλει τον κ. Μητσοτάκη ότι ενώ η χώρα καίγεται αυτός κάνει διακοπές, βγάζοντας selfie. Μίλησε για ανικανότητα και έλλειψη σοβαρότητας από τον πρωθυπουργό, ανακαλύπτοντας ενόχους εκεί που δεν υπάρχουν, ενώ, καπηλευόμενος την τραγωδία, τρέχει, με τον πιο χυδαίο τρόπο, εκεί όπου υπάρχει πόνος για να τον συκοφαντήσει.  Ποιός τα λέει αυτά; Μα ο Τσίπρας, ο οποίος είναι καταπληκτικός όταν καταγγέλλει τον εαυτό του. Σας θυμίζω ότι δύο ημέρες μετά την καταστροφή της Μάνδρας τον Νοέμβριο του 2017, κατά την οποία η χώρα θρήνησε 22 νεκρούς, ο Τσίπρας επισκέφθηκε, σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, για 10 λεπτά,  όχι την πόλη της Μάνδρας, αλλά την . . . Εθνική οδό, κρυπτόμενος από τους οργισμένους πολίτες και εν συνεχεία αναχώρησε με την υφισταμένη του κ. Αχτσιόγλου για το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, για να παραστεί σε μια συζήτηση-ημερίδα πανηγυρικού χαρακτήρα, με ελάχιστο νόημα και επιρροή στις ευρωπαϊκές διεργασίες. Την άλλη ημέρα έβγαζε selfie με την κ. Αχτσιόγλου στους δρόμους του Γκέτεμποργκ, όταν στην Μάνδρα μετρούσαν ακόμη τους νεκρούς.

        Σας θυμίζω επίσης την σύσκεψη Τσίπρα, στις 23/7/18, στο κέντρο επιχειρήσεων για την δολοφονική πυρκαγιά στο Μάτι, κατά την οποία θρηνήσαμε 102 νεκρούς, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η πιο αηδιαστική παρουσία Έλληνα πρωθυπουργού! Στην σύσκεψη όλοι ισχυρίσθηκαν ψευδόμενοι ότι δεν γνώριζαν για νεκρούς. Ήταν μια παρωδία ενημερωτικής σύσκεψης, μια κακοστημένη παράσταση, μια αποθέωση της γελοιότητας, ένα θεατρικό show, που οργανώθηκε με μοναδικό σκοπό την απόκρυψη της αλήθειας και την συγκάλυψη των τεραστίων ευθυνών τους.  Κυνισμός και αδιαφορία, δεδομένης της κρισιμότητας της κατάστασης και της τραγικότητας των γεγονότων, αλλά και ασέβεια και αναλγησία προς την εκατόμβη των θυμάτων της τραγωδίας.  Πέρασε ένας χρόνος για μας πει ο  Τσίπρας, σε συνέντευξή του, ότι ΟΛΟΙ  γνώριζαν για νεκρούς, αλλά δεν το ανέφεραν «γιατί είχαν παγώσει από τα δυσάρεστα νέα».  Στην σύσκεψη ο Τσίπρας αρκέστηκε σε μερικές άσχετες  παιδικές ερωτήσεις, ανάλογες του πνευματικού του επιπέδου, όπως:  «Από πού μεταφέραμε τα πλωτά μέσα»;  ή  «Αύριο το πρωί τι ώρα θα ξεκινήσουν τα αεροπλάνα»;  ή «Ξέρουν πού θα ρίξουν το νερό»; κ.ά. 

       Και καλά, μπορεί να πει κανείς ότι ο Τσίπρας έχει το ακαταλόγιστο, οι άλλοι όμως πολιτικοί αρχηγοί; Γι’ αυτό ισχυρίζομαι ότι ουδέποτε η Βουλή της χώρας μας είχε τέτοιο χαμηλό επίπεδο αντιπολίτευσης. Η κ. Γεννηματά κάνει ότι μπορεί για να ευχαριστήσει τον Τσίπρα, ελπίζοντας, κατά την γνώμη μου, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα την δεχθεί με ανοιχτές  αγκάλες, αν ηττηθεί από τον κ. Λοβέρδο  για την προεδρία του ΚΙΝΑΛ. Το παράδοξο είναι ότι ενώ τελευταία ο Τσίπρας διεκδικεί την εξουσία, προσπαθώντας να γίνει το ΠΑΣΟΚ μιας άλλης εποχής, η κ. Γεννηματά επιδιώκει να μετατρέψει το ΚΙΝΑΛ σε ΣΥΡΙΖΑ.

       Και μετά τις πυρκαγιές ακούμε: «Θα κηρύξουμε τις περιοχές αναδασωτέες». Λόγια του αέρα για να εντυπωσιάσουν τους αφελείς ή τους μη γνωρίζοντες την πραγματικότητα. Τα παράνομα σπίτια και οι οικισμοί θα ξεφυτρώσουν σαν τα μανιτάρια, όπως πάντοτε γίνεται τα τελευταία 40 χρόνια και μάλιστα με την ανοχή του κράτους, όπως θα αναπτύξω αργότερα.

Τελικά φταίνε τα πεύκα;

Στις μεσογειακές χώρες αναπτύσσεται η χαλέπιος πεύκη, που είναι δέντρο ρητινοπαραγωγικό με  ελάχιστες απαιτήσεις,  αφού ευδοκιμεί σε ξηροθερμικά κλίματα και άγονα εδάφη. Τα πεύκα στην χώρα μας από αρχαιοτάτων χρόνων είναι φυτά αυτοφυή. Έπειτα από μια πυρκαγιά αρχίζει αυτόματα η διαδικασία φυσικής αναγέννησης του πευκοδάσους. Οι πανεθνικές εκστρατείες δεντροφύτευσης  που εξαγγέλλονται από τους πολιτικούς μας είναι μόνο για τα πανηγύρια. Με τόσες πυρκαγιές η Ελλάδα θα έπρεπε ήδη να έχει μεταβληθεί σε έρημο. Όμως η κάλυψη των κενών οφείλεται στην φυσική αναγέννηση.

       Κάνουμε αναδάσωση μιας περιοχής λένε διάφοροι φορείς. Τα είδη φυτών όμως  που χρησιμοποιούν είναι προσαρμοσμένα στις συνθήκες της περιοχής ή είναι εισαγόμενα και τα περισσότερα θα ξεραθούν; Παλαιότερα οι δασικές υπηρεσίες διατηρούσαν περισσότερα από 50 φυτώρια δασικών δέντρων. Έπειτα όμως από την αφαίρεση όλων των αρμοδιοτήτων τους, ουδέν υπάρχει. Φυτεύονται τα φυλλοβόλα και τα αείφυλλα την κατάλληλη εποχή; Γίνεται η ενδεδειγμένη προπαρασκευή του εδάφους και δημιουργούνται οι κατάλληλοι λάκκοι ή λάκκοι με 10 εκατοστά βάθος και πλάτος; Διατηρούνται οι πρέπουσες αποστάσεις;  Τοποθετούνται σωστά τα φυτά εντός του λάκκου και πατάμε το χώμα που ρίχνουμε στον λάκκο; Τα ποτίζουμε τακτικά και όχι έπειτα από 6 μήνες, ειδικά σε περιοχές ή σε περιόδους που οι βροχές είναι ελάχιστες; Επιβλέπουν την όλη διαδικασία οι πλέον ειδικοί επί του θέματος δασολόγοι;

       Επειδή ακούσαμε για πλατύφυλλα δένδρα, σε αντικατάσταση των πεύκων, πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι δέντρα όπως η βελανιδιά και η χαρουπιά που είναι βραδύκαυστα, δεν σημαίνει ότι τα φυτεύσαμε και τελειώσαμε, τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Απαιτούν συχνά ποτίσματα και βαθιούς λάκκους. Ποιός όμως  θα ανέβει στα βουνά; Η ελληνική γραφειοκρατία ή οι πολιτικοί; Τα πλατύφυλλα βραδύκαυστα ίσως θα πρέπει να φυτευτούν σε τρεις σειρές γύρω από τους οικισμούς ή τις οικίες εντός των δασών, με την προϋπόθεση ότι οι άρχοντες κάθε βαθμίδας τοπικής αυτοδιοίκησης θα τα φροντίζουν. Μα τι λέω; Οι περισσότεροι περί άλλων τυρβάζουν. Θυμηθείτε και την κ. Δούρου. Μαλώνω σχεδόν καθημερινά με καταστηματάρχες που δεν ποτίζουν τα δεντράκια που έχουν φυτευτεί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τα καταστήματά τους. Η απάντηση είναι πάντοτε η ίδια. Ας τα φροντίσει ο Δήμος. Εκτός από τις δασικές υπηρεσίες που στερούνται πλέον αρμοδιοτήτων, κάθε χρόνο μειώνονται και οι φυσικοί σύμμαχοι του δάσους· οι ρητινοσυλλέκτες. Από τους 120.000 το 1970,  μειώθηκαν σε 1.000 και μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές δεν γνωρίζω αν θα υπάρχουν πλέον.

       Δεν φταίνε λοιπόν τα πεύκα. Φταίνε οι ελληναράδες που εγκαταλείπουν στα δάση τα σκουπίδια τους, όπως κάνουν και με τις ακτές μας, ή καπνίζουν μέσα στα δάση, φταίει η βόσκηση εντός αυτών των περιοχών, φταίνε οι παράνομοι οικισμοί και κατοικίες, φταίνε οι πολιτικοί που κλείνουν τα μάτια στην παρανομία και αρνούνται να ψηφίσουν αυστηρούς νόμους, που να εφαρμόζονται,  για κάθε εκ προθέσεως ή εξ αμελείας εμπρηστή. Ας αφήσουν ήσυχα τα πεύκα. Ας προστατευθεί η φύση από τον ανθρώπινο παράγοντα και αυτή γνωρίζει τον τρόπο για να αναγεννηθεί το δάσος και μάλιστα πολύ γρηγορότερα και πολύ καλύτερα από τα τυχόν μεγαλεπήβολα και μεγάλου κόστους σχέδια αναδάσωσης. Το πρώτο μέλημα μιας κυβέρνησης, αμέσως μετά την πυρκαγιά, πρέπει να είναι ταχύτατες ενέργειες για την συγκράτηση του εδάφους και ιδιαίτερα σε κεκλιμένα εδάφη. Ένα εκατοστό εδάφους θέλει δεκάδες χρόνια για να δημιουργηθεί. Αν άμεσα δεν συγκρατήσουμε το έδαφος με κλαδοπλέγματα, κλαδοφράγματα και μικρά ξύλινα φράγματα, τότε το χάσαμε το παιχνίδι. Δεν είναι μόνο οι πλημύρες, αλλά αν χαθεί το έδαφος από τις βροχές, τότε αναπόφευκτα θα αποκαλυφθούν τα σκελετικά πετρώματα, με συνέπεια την μη δυνατότητα ανάπτυξης των δασικών φυτών. Δύο χρόνια μετά την δολοφονική πυρκαγιά στην Πάρνηθα ανέβηκα στο βουνό όπου με πόνο ψυχής διαπίστωσα, σε μεγάλες περιοχές, αποκάλυψη των σκελετικών πετρωμάτων, με συνέπεια να μην ξαναδούμε έλατα αλλά ούτε και μικρούς θάμνους.

Φταίνε τα αιολικά πάρκα;

Είναι μια από τις θεωρίες συνωμοσίας που διακινεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Έφθασε στο σημείο το alter ego του Τσίπρα, ο διαβόητος Πολάκης, να πει ότι οι πυρκαγιές προκλήθηκαν προκειμένου να δημιουργηθούν τα αιολικά πάρκα. Πρόκειται για μπούρδες. Τα αιολικά πάρκα δεν προκαλούν πυρκαγιές. Αντίθετα προστατεύουν το περιβάλλον, αφού είναι ενάντια στην κλιματική αλλαγή που απειλεί την φύση. Δεν χρειάζονται πυρκαγιές για την εγκατάστασή τους, αφού σε όλη την Ευρώπη, όπως και στην χώρα μας, είναι νόμιμη η εγκατάστασή τους εντός δασικών περιοχών. Έπειτα υποχρεούνται να εκτελούν έργα αναδάσωσης ή δασοτεχνικά έργα και σε άλλες περιοχές, που αποβλέπουν στην προστασία του δάσους. Τα ίδια επανέλαβε και ο υπεύθυνος ενεργειακής πολιτικής της Green Peace κ. Δημ. Γρηγορίου στον ΣΚΑЇ στις 14/8/21. Μην ακούτε λοιπόν τις ηλιθιότητες του οποιουδήποτε Πολάκη. 

Φταίει η κλιματική αλλαγή;

 Βεβαίως ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό. Όχι γιατί, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών πήραν τα δέντρα φωτιά, όπως άκουσα να λέει κάποιος στην τηλεόραση, αλλά γιατί μισοάδειες φιάλες υγραερίου που εγκαταλείπονται με άλλα σκουπίδια από παρέες ανεύθυνων ή σπασμένα γυαλιά στα οποία αντανακλάται το φώς του ήλιου ή  βραχυκυκλώματα ηλεκτρικών εγκαταστάσεων μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιά με την βοήθεια των υψηλών θερμοκρασιών, πιθανά της παρατεταμένης περιόδου ξηρασίας και πολλές φορές και του ισχυρού ανέμου που ευνοεί την ταχύτατη εξάπλωσή της.  Η  κλιματική αλλαγή είναι πλέον εδώ, με συνέπεια κάθε χρόνο να εντείνονται τα ακραία φαινόμενα τόσο σε συχνότητα όσο και σε οξύτητα. Αν όμως την φετινή καταστροφή την αποδώσουμε αποκλειστικά στην κλιματική αλλαγή, τότε σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει δασικό δέντρο ούτε για δείγμα στον τόπο μας.

       Ακόμη και κατά την εμπόλεμη περίοδο δεν είχαμε τέτοια καταστροφή των δασών. Υποστηρίζω λοιπόν ότι σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι κάθε είδους εμπρηστές. Δεν μπορεί ταυτόχρονα σχεδόν να εκδηλώνονται πυρκαγιές σε διάφορα σημεία που απέχουν μεταξύ τους μεγάλες αποστάσεις ή να εκδηλώνονται την νύχτα; Δεν μπορεί πολλοί δήμαρχοι και κοινοτάρχες να δηλώνουν ότι οι ενδείξεις εμπρησμών έχουν μετατραπεί σε αποδείξεις; Δεν μπορεί Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να διατάζει έρευνα για οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών; Δεν είναι δυνατόν να ανακρίνονται από την Αστυνομία δεκάδες άτομα και πολλές από τις ανακρίσεις να καταλήγουν σε συλλήψεις; Καταγγελίες για εμπρηστές στην Σταμάτα, σύλληψη εμπρηστών στον Άγιο Στέφανο, σύλληψη εμπρηστή στην Πετρούπολη, εμπρηστές στα Βίλια και στην Κερατέα, με φωτοβολίδες έκαψαν 60 στρέμματα δάσους την Κερατέα το βράδυ της 19 προς 20 Αυγούστου, σύλληψη εμπρηστή στην Κεφαλλονιά κ.ά. Προ ημερών συνελήφθη ένας  14χρονος που έβαζε φωτιές με γκαζάκια στην Αταλάντη περιοχή Θεολόγου. Ήταν η 13η του πυρκαγιά. Μην ανησυχείτε. Σε λίγο καιρό θα είναι ελεύθερος. Τα επόμενα χρόνια θα συνεχίζει και πάλι το θεάρεστο έργο του. Πρόσφατα παρατηρήθηκαν και προσπάθειες εμπρησμού και των μικρών αλσυλλίων των Αθηνών για τον αποπροσανατολισμό και διάσπαση των πυροσβεστικών δυνάμεων, αρχής γενομένης από μια κυρία που πρόλαβε και έκαψε δύο δέντρα στο Πεδίον του Άρεως.  Πυρομανείς, οικοπεδοφάγοι και ανεύθυνα κατευθυνόμενα άτομα με σκοπό την καταστροφή της χώρας. Μαζί τους και οι λεγόμενοι εμπρηστές εξ αμελείας. Έτσι, αν κάποιος κάψει τα ξερόκλαδα του κτήματός του και προξενήσει πυρκαγιά με ανυπολόγιστες συνέπειες, θεωρείται πυρκαγιά εξ αμελείας, καίτοι η ενέργειά του απαγορεύεται σύμφωνα με τον νόμο διαρκούσης της αντιπυρικής περιόδου (από 1/5 – 31/10). Ομοίως, ενώ απαγορεύεται να οδηγείς μεθυσμένος, αν ένας μεθυσμένος οδηγός σκοτώσει κάποιον, η περίπτωσή του θεωρείται φόνος εξ αμελείας. Γι’ αυτό μιλάω για χώρα του χαβαλέ. Στο διάγγελμά του ο κ. Μητσοτάκης απέφυγε κάθε αναφορά σε εμπρηστές. Καλά δεν γνώριζε ότι έχουν συλληφθεί εμπρηστές; Του το υπενθύμισε όμως ένας δημοσιογράφος και αναγκάστηκε να το παραδεχτεί. Είναι εύκολο για τους πολιτικούς να αποδίδουν τις πυρκαγιές στην κλιματική αλλαγή, αφού είναι κάτι το αναπόφευκτο και τα φυσικά φαινόμενα δύσκολα αντιμετωπίζονται. Σας θυμίζω ότι ο κ. Πολύδωρας μιλούσε για τον «στρατηγό άνεμο» και κάηκε το μεγαλύτερο μέρος του δάσους ελάτης της Πάρνηθας. Ο κ. Μητσοτάκης είχε και άλλον λόγο που δεν αναφέρθηκε σε εμπρηστές. Γιατί τότε θα μπορούσαν να τον ρωτήσουν τι ποινές προβλέπονται; Και στο σημείο αυτό παίρνει επιεικώς μηδέν. Δύο φορές έγιναν αλλαγές των επαίσχυντων ποινικών κωδίκων Παρασκευόπουλου από την παρούσα κυβέρνηση και τις δύο φορές οι αλλαγές αποδίδονται με την φράση του Λουκιανού «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν». Και όμως,  οι αυστηροί νόμοι, χωρίς παραθυράκια, θα αποτελούσαν, κατά την γνώμη μου, ισχυρότατο προληπτικό μέτρο, αφού θα αποθάρρυναν κάθε φιλόδοξο εμπρηστή. Ενώ λοιπόν οι φωτιές εκδηλώνονταν σχεδόν ταυτόχρονα σε διάφορα σημεία, ο Τσίπρας κατηγόρησε την κυβέρνηση για έλλειψη . .. σχεδίου. Έπειτα από λίγο τα λόγια του επαναλήφθηκαν σαν ηχώ. Ήταν η Φώφη.

Μήπως φταίει η έλλειψη πυροσβεστικών αεροπλάνων; 

Από μια πρόχειρη έρευνα που έκανα διαπίστωσα ότι έχουμε έναν από τους μεγαλύτερους στόλους αεροπλάνων πυρόσβεσης στην Ευρώπη. Η Canadair έχει παύσει να παράγει αεροπλάνα και παρ’ όλα αυτά τα υπάρχοντα κάνουν εξαιρετική δουλειά. Η κυβέρνηση προέβλεψε την ενοικίαση γιγαντιαίων ρωσικών. Τα αεροπλάνα αυτά είναι πολύ χρήσιμα για δύσβατες περιοχές, λόγω μεγάλης πυκνότητας της βλάστησης και για μεγάλες εκτάσεις οροπεδίων ή πεδιάδων. Δεν μπορούν όμως να μπουν μέσα σε χαράδρες ή να δράσουν επιτυχώς στην συνεχώς μεταβαλλόμενη μορφολογία του εδάφους. Γι’ αυτό, εκτός από τα Canadair, εύχρηστα είναι και τα ελικόπτερα που πραγματοποιούν στοχευμένες ρίψεις. Τελευταία χρησιμοποιούνται τα λεγόμενα Air Tractors, μικρά ευέλικτα αεροπλάνα με αυτονομία 5 ωρών και με δεξαμενή νερού 3,5 – 4 τόνων. Τα αεροπλάνα γενικά επιτρέπουν την γρήγορη πρώτη προσβολή της φωτιάς. Όμως, όταν οι φλόγες είναι τριπλάσιες από το ύψος του δέντρου και ο καπνός μετατρέπει την ημέρα σε νύχτα το έργο των πιλότων είναι εξαιρετικά δύσκολο και μάλιστα όταν στο δάσος υπάρχουν διάσπαρτες κατοικίες. Η ύπαρξη επίσης πολιτών στις περιοχές αυτές, που δεν πειθαρχούν στα μέτρα ή δεν κατανοούν τον κίνδυνο, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Όπως αναφέρθηκε η φωτιά είχε τόση ένταση και η θερμοκρασία ήταν τόσο υψηλή, ώστε το νερό των αεροπλάνων να εξατμίζεται πριν φθάσει στο έδαφος. Παρ’ όλα αυτά στις πρόσφατες πυρκαγιές έγινε η μεγαλύτερη κινητοποίηση του ευρωπαїκού μηχανισμού. Συνολικά 24 χώρες έστειλαν πυροσβεστικές δυνάμεις και αεροπλάνα, μεταξύ των οποίων και μερικές εκτός Ε.Ε., ανταποκρινόμενες σε δύο αιτήματα της ελληνικής κυβέρνησης, στις 3/8 και στις 5/8. Φανταστείτε την κρίσιμη παρούσα συγκυρία να είχαμε κυβέρνηση κατσαπλιάδων. Όχι μια τραγωδία, όπως στο Μάτι θα είχαμε, αλλά πολλές τέτοιες τραγωδίες. Ο αριθμός 112 έκτακτης ανάγκης υπήρξε σωτήριος. Κι’ όμως, ο κ. Σκουρλέτης δήλωσε ότι «η χρήση του 112 ήταν ισοπεδωτική και ακραία». Καμαρώστε τον, για τον χυδαίο τρόπο αντιπολίτευσης. Μα λησμόνησε το Μάτι;

  Φταίει η έλλειψη αντιπυρικών ζωνών;

Οι αντιπυρικές ζώνες κατ’ αρχήν είναι απαραίτητες για την κίνηση πυροσβεστικών οχημάτων, πυροσβεστών και εθελοντών. Κυρίως όμως ενδείκνυνται για περιοχές με χαμηλή βλάστηση. Σας θυμίζω ότι στις πρόσφατες πυρκαγιές η φωτιά πέρασε επανειλημμένα την εθνική οδό, δηλαδή 6 ασφαλτοστρωμένες λωρίδες. Εντός των δασών έχει προταθεί ότι εκατέρωθεν των αντιπυρικών ζωνών θα πρέπει να υπάρχουν ζώνες 100 μέτρων στις οποίες θα έχουν αφαιρεθεί οι ξηροί κλάδοι των δέντρων, θα έχουν απομακρυνθεί τα πάσης φύσεως σκουπίδια και μέρος της χαμηλής βλάστησης. Βέβαια οι ενέργειες αυτές αποτελούν μέρος ενός γενικότερου προληπτικού σχεδίου και δεν γίνονται όταν η φωτιά καταπίνει τα πάντα.

Φταίει η αυτοδιοίκηση; 

Ο ρόλος της είναι τεράστιος. Παρουσιάζει όμως σοβαρά προβλήματα συντονισμού με το κέντρο σχεδιασμού και αδυναμία στην παροχή χρήσιμων πληροφοριών. Πολλοί δήμαρχοι, κοινοτάρχες και περιφερειάρχες είναι πρόσωπα ανίκανα και ακατάλληλα για την θέση που κατέχουν. Για πολλούς οι πυρκαγιές προσφέρονται για προβολή και για να ακουστεί το όνομά τους από τα ΜΜΕ. Κι’ όμως η τοπική αυτοδιοίκηση θα έπρεπε εκ των προτέρων να έχει σχεδιάσει τον τρόπο συμμετοχής της, να γνωρίζει τις πλέον ευαίσθητες περιοχές, στις οποίες μπορεί να προκληθούν πυρκαγιές, να γνωρίζει τα διαθέσιμα μέσα αλλά και την δυνατότητα άμεσης χρησιμοποίησής τους.

       Πέραν όλων αυτών έχω παρατηρήσει ότι όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά, στις περιπτώσεις πυρκαγιών θέτουν ως προτεραιότητα την διάσωση των ανθρώπων και είναι φυσικό, εν συνεχεία τις κατοικίες εντός του δάσους και τελευταία την προστασία του δάσους. (Εξαιρείται η παντελώς ανίκανη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που εγκατέλειψε τα πάντα στην τύχη τους, όπως αποδείχθηκε από  την πυρκαγιά στο Μάτι). Όμως οι κατοικίες (οι  περισσότερες παράνομες) ξαναγίνονται. Συγκρίνεται η καταστροφή κατοικιών με την καταστροφή της φύσεως; Είναι λοιπόν συνηθισμένο φαινόμενο να παρατηρείται συγκέντρωση δυνάμεων για την σωτηρία κατοικιών, πολλές φορές υποκύπτοντας σε αιτήματα και πιέσεις πολιτών αλλά και πολιτικών και την ίδια στιγμή η φύση να παραμένει απροστάτευτη.

Ευθύνονται διαχρονικά οι κυβερνήσεις για τις καταστροφές;

 Η απάντηση είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ. Θα σας αναφέρω μερικά παραδείγματα. Το 1991 με την 2333/1637/17.5.91,  απόφαση τού προέδρου της Βουλής, συνεστήθη Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή, προκειμένου να υποβάλει πόρισμα «για την μελέτη σε βάθος του προβλήματος των πυρκαγιών και την υπόδειξη τρόπων αντιμετώπισής τους». Το πόρισμα υπεβλήθη τον Μάιο του 1993. Μεταξύ άλλων σημαντικών προτείνει την ύπαρξη ενός δασοπυροσβεστικού σώματος για να επιτυγχάνει πρόσβαση και άμεση καταστολή των πυρκαγιών. Οι δασοπυροσβέστες γνωρίζουν το δάσος, σε αντίθεση με τους πυροσβέστες που δεν το έχουν «περπατήσει». Ίσως η κυβέρνηση θα έπρεπε να προσλάβει και να εκπαιδεύσει ως δασοπυροσβέστες  τους άνεργους πλέον ρητινοσυλλέκτες που γνωρίζουν άριστα το δάσος. Δεν αρκεί μόνο ο ηρωισμός πυροσβεστών και των προїσταμένων τους, για την αντιμετώπιση μια πυρκαγιάς, χωρίς τους δασοπυροσβέστες και την παρουσία δασολόγων, συνεργατών και συμβούλων των δυνάμεων πυρόσβεσης. Έκτοτε το πόρισμα της διακομματικής παραμένει σε κάποιο ντουλάπι της Βουλής.   

       Στις 25/5/98 η κυβέρνηση Σημίτη εισηγήθηκε και ψήφισε στην Βουλή τον ν. 2612 ΦΕΚ Α’ (112/25.5.98). Ήταν μια εγκληματική ενέργεια εις βάρος των δασών. Ο νόμος φέρει τις υπογραφές 8 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων και του τότε υπουργού Γεωργίας κ. Τζουμάκα. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου αυτού: «Η ευθύνη και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της καταστολής των πυρκαγιών στα δάση και στις δασικές εν γένει εκτάσεις ανατίθεται στο Πυροσβεστικό Σώμα. Στην αρμοδιότητα της Γ.Γ. Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος ανήκει η πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, ΕΚΤΟΣ από την έκδοση σχετικών πυροσβεστικών κανονισμών και διατάξεων, ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ, ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΕΡΙΠΟΛΩΝ, ΤΗΝ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ με επίγεια και εναέρια μέσα, την κατανομή των πυροσβεστικών δυνάμεων, ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ, ΤΗΝ ΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΟΠΟΥ ΕΞΕΡΡΑΓΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑ για τυχόν αναζωπυρώσεις, τα οποία ανήκουν στην αρμοδιότητα του πυροσβεστικού σώματος. Επίσης οι πυροσβεστικοί υπάλληλοι δύνανται να ενεργούν ελέγχους και έρευνες επί προσώπων και οχημάτων που διέρχονται από δασικές εκτάσεις». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου νόμου «όλα τα εναέρια και επίγεια μέσα καθώς και κάθε άλλο πυροσβεστικό υλικό που διαθέτει το υπουργείο Γεωργίας παραδίνονται στο πυροσβεστικό σώμα».

       Πλήρης απογύμνωση λοιπόν των δασικών υπηρεσιών από αρμοδιότητες που έπρεπε αποκλειστικά να ανήκουν σε αυτές, λόγω ειδικών γνώσεων. Αντί η κυβέρνηση να μεριμνήσει για την κατά το δυνατόν άριστη συνεργασία δασικών υπηρεσιών και πυροσβεστικής ουσιαστικά κατήργησε τις πρώτες. Μα οι δασολόγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν τις ιδιομορφίες της μορφολογίας του εδάφους στις δασικές περιοχές που υπηρετούν. Αυτοί γνωρίζουν τα είδη των δασικών δέντρων, αυτοί γνωρίζουν μονοπάτια άγνωστα στους πολλούς, αυτοί γνωρίζουν αν υπάρχουν δυνατότητες πρόσβασης σε δύσβατες περιοχές. Άμεση συνέπεια του ν. 2612 ήταν και η εγκατάλειψη περισσότερων από 100 πυροφυλακίων που η συμβολή τους στην άμεση προσβολή της πυρκαγιάς ήταν τεράστια. Ας σημειωθεί ότι το 1997 ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε: «Η δασική υπηρεσία πρέπει να συμμετέχει και στα τρία στάδια της πυρόσβεσης». Έκτοτε ουδέν έγινε.

Αμοιβαίες σχέσεις κράτους – πολίτη 

 Έχει αναπτυχθεί σταδιακά ένα ισχυρό πλέγμα σχέσεων κράτους – πολίτη που έχει σφυρηλατηθεί με την συνενοχή, την αποσιώπηση και την ατιμωρησία. Αυτές οι σχέσεις κράτους πολίτη, που βασίζονται στην μη εφαρμογή των νόμων, έχουν δημιουργήσει τον τύπο του νεοέλληνα που χαρακτηρίζεται από την ανευθυνότητα, τον ωχαδερφισμό και την ιδιοτέλεια. Έτσι από το 2011 έχουν επισήμως δηλωθεί 1.698.641 οικοπεδοποιήσεις. Το πελατειακό κράτος διευκολύνει την αυθαιρεσία και δυσκολεύει την αναίρεσή της. Τελεσίδικες αποφάσεις κατεδάφισης δεν πραγματοποιούνται , γιατί αντιδρούν οι θιγόμενοι με την συμπαράσταση πολιτικών όλων των κομμάτων.

Νόμοι, εγκύκλιοι, Π.Δ. κ.ά. θολώνουν την κατάσταση και ευνοούν την παρανομία

Παραδείγματα:

—  Με το άρθρο 12 του ν. 998/79 θεσπίσθηκε η υποχρέωση χαρτογράφησης των δασών και κατάρτισης Δασολογίου. Τίποτε από τότε δεν έγινε. —  Με το άρθρο 14 του ίδιου νόμου θεσπίσθηκε η διαδικασία ελέγχου και καταγραφής του δασικού χαρακτήρα μιας έκτασης, δηλαδή Πράξη Χαρακτηρισμού. Ουδέποτε εφαρμόσθηκε.

—  Το 2011 εκδόθηκε εγκύκλιος από το ΥΠΕΚΑ (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής), με βάση την οποία οι πολεοδομικές υπηρεσίες θα πρέπει να ζητούν όχι μόνο Πράξη Χαρακτηρισμού και Βεβαίωση Δασάρχη αλλά και την τελεσιδικία τους προκειμένου να εκδοθεί άδεια οικοδομής. Ουδέποτε η υποχρέωση αυτή νομοθετήθηκε.

—  Με το άρθρο 6 του ν. 4467/2017 θεσπίσθηκε η δυνατότητα επαναχαρακτηρισμού τελεσίδικων πράξεων με διαπιστωτική πράξη, προκειμένου να τεθούν εκτός της δασικής περιοχής όλα τα  οικόπεδα που απέχουν μέχρι 100 μέτρα από την θάλασσα. Απαγορεύεται δηλαδή στα δάση να κατέβουν σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από την θάλασσα. Γελοιότητες.

Παράνομοι Οικισμοί 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οικισμού που ρυμοτομήθηκε εντός εθνικού δρυμού στην καρδιά της Πάρνηθας είναι η Ιπποκράτειος Πολιτεία. Η διαδικασία έγκρισης ρυμοτομικού σχεδίου, για την εκμετάλλευση της περιοχής, έγινε από τον οικοδομικό συνεταιρισμό υγειονομικών «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία», εγκρίθηκε με το άρθρο 5 του νδ/τος 886/1971 και ρυμοτομήθηκε επί Κων/νου Καραμανλή με το Π.Δ. 23/11/1977. Όμως η απόφαση κρίθηκε αντισυνταγματική με την 3754/1981 απόφαση της ολομελείας του ΣτΕ, επειδή «προέβλεπε την μετατροπή δασικής έκτασης σε οικιστική περιοχή, την αλλοίωση της μορφής της περιοχής και την ολοσχερή καταστροφή της». Έκτοτε, ενώ  πέρασαν 40 χρόνια, όλες οι κυβερνήσεις αγνόησαν την απόφαση του ΣτΕ. Καμαρώστε τους. 

Ο Γολγοθάς ενός Διευθυντή Δασών 

Ο Δ/ντής Δασών Κορινθίας κ. Παναγιώτης Καλλίρης είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικής καλλιέργειας και μόρφωσης. Έτυχε προ τριετίας να τον γνωρίσω και έκτοτε με τιμά με την φιλία του. Η αγάπη του για την φύση και τα δάση απέραντη. Το 2002 ανέλαβε Δ/ντής Δασών Κορινθίας. Τότε διαπίστωσε ότι είχαν δημιουργηθεί δύο παράνομοι οικισμοί κοντά στο Λουτράκι, οι Βαμβακιές και η Ασπρολίμνη, σε καθαρά δασικές περιοχές.  Μη ανεχόμενος την παρανομία στην περιοχή ευθύνης του, κίνησε την διαδικασία κατεδάφισης όλων των κατοικιών στους δύο οικισμούς, καίτοι γνώριζε ότι έτσι οι μέρες του θα ήταν μετρημένες. Πράγματι, το 2004, η Περιφέρεια τον «ξήλωσε» από την θέση του δ/ντή. Το 2007 σε συνέντευξή του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, είπε μεταξύ άλλων: «Όλοι κτίζουν παράνομα καθώς δεν υπάρχει αστυνόμευση όλο το 24ωρο. Το κράτος επιβάλλει πρόστιμα, δίνοντας έτσι την εντύπωση στους παρανομούντες ότι αφού πληρώνουν δεν υπάρχει πρόβλημα, ενώ ο Τρίτσης το 1983 με νόμο μας έλεγε ότι “αν το δηλώσεις μπορείς να το σώσεις”.  Έκτοτε σαν μανιτάρια ξεπήδησαν οι παράνομοι οικισμοί και οι οικίες εντός των δασών. Τα δάση λοιπόν είναι θύματα των νόμων που ψηφίζουν οι πολιτικοί και της ελληνικής γραφειοκρατίας. Η ΔΕΗ δίνει ρεύμα με αίολες δικαιολογίες, όπως και η πολεοδομία με την κάλυψη του κράτους. Η πολιτεία δεν προστατεύει τα δάση. Υπάρχουν δεκάδες παραθυράκια στους νόμους. Ενώ το Σύνταγμα αναφέρει ότι όλες οι οικίες εντός των δασών είναι παράνομες, έρχεται ο υπουργός Γεωργίας κ. Γ. Δρυς και με νόμο που ψήφισε η Βουλή το 2003, μας λέει ότι αφού δεν υπάρχει δασολόγιο, δεν μπορεί να βεβαιωθεί ότι τα σπίτια είναι μέσα στα δάση. Το 2006 η Περιφέρεια αναγνώρισε ότι οι  περιοχές των οικισμών Βαμβακιές και Ασπρολίμνη είναι δασικές και είχαν παραχωρηθεί για ρητίνευση. Έκτοτε, ενώ το δάσος ανήκει στο Δημόσιο, τα αυθαίρετα, προς δόξαν του ελληνικού κράτους και των πολιτικών, παραμένουν». Το 2009 ο κ. Καλλίρης εξελέγη Δ/ντής Δασών Κορινθίας, στην θέση δηλαδή από την οποία «ξηλώθηκε». Όπως αναφέρει «ο τίτλος αυτός είναι υποτιμητικός, αφού δεν μπορεί να είσαι δασάρχης μόνο στα λόγια και στα χαρτιά».

        Επειδή πιστεύω ότι ουδεμία  παράνομη εντός του δάσους κατοικία θα κατεδαφιστεί, θα πρότεινα, έτσι για να τα λέμε μεταξύ μας, ότι με νόμο όλοι οι οικισμοί και οι οικίες εντός του δάσους πρέπει να διατηρούν δεξαμενή νερού, ενώ όσοι πέτυχαν να νομιμοποιηθούν, υποχρεωτικά να ασφαλίσουν τις οικίες τους. Δεν είναι δυνατόν κάποιος που αναλαμβάνει το ρίσκο να κτίσει ένα σπίτι μέσα στο δάσος, για να απολαμβάνει την ομορφιά της φύσεως, να απαιτεί σε περίπτωση πυρκαγιάς αποζημίωση από το κράτος, δηλαδή αποζημίωση από όλους μας.

       Πέραν της ηρωικής νυχθημερόν προσπάθειας των πυροσβεστών μας, θα ήταν παράλειψή μου και νομίζω πως εκφράζω όλους σας να μην πούμε και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εθελοντές δασοπροστασίας που έδωσαν τον δικό τους μεγάλο αγώνα με μοναδικά κίνητρα την αγάπη τους για το δάσος και την πατρίδα, αλλά και σε όλους τους νέους και στους άνδρες , που πάλεψαν με τις φωτιές μαζί με τους πυροσβέστες, που ανέβασαν τα βυτία στα αγροτικά, που έδωσαν έναν άνισο αγώνα περικυκλωμένοι από φλόγες, με αξίνες, φτυάρια, χορτοκοπτικά και αλυσοπρίονα. Μπράβο τους. Όλοι τους μας έκαναν υπερήφανους.

       Τελικά ποιός είναι ο μεγάλος υπεύθυνος για τις πυρκαγιές; Κατά την ταπεινή μου άποψη υπεύθυνοι είναι μερικοί εγκληματικοί τύποι, σύγχρονοι Νέρωνες, που εκμεταλλεύονται και το γενικότερο κλίμα ατιμωρησίας που κυριαρχεί στην χώρα μας. Οι περισσότεροι όμως εμπρηστές πιστεύω ότι είναι όργανα – εκτελεστές ενός οργανωμένου σχεδίου καταστροφής της χώρας. Ίσως για τον Τσίπρα, τον Πολάκη και μερικούς ομοїδεάτες τους άλλος είναι ο μεγάλος υπεύθυνος, τον οποίο αποκρύπτουν, λόγω του πολιτικού ήθους και της πολιτικής ευαισθησίας που τους διακρίνει. Είναι η κ. Μαρέβα Μητσοτάκη.

Μιχαήλ Γ. Λουκάς