Δεύτερη εβδομάδα που η πύρινη λαίλαπα αφανίζει δάση, ζώα, σπίτια, οικισμοί εκκενώνονται, χιλιάδες τουρίστες απομακρύνονται από τις εστίες φωτιάς σε Ρόδο, Κέρκυρα, αγώνας τεράστιος της πυροσβεστικής και εθελοντών να περιορίσουν την καταστροφή σε Αιγιαλεία, Κάρυστο. Και ενώ μετράμε ακόμη την καταστροφή από το πέρασμα της φωτιάς σε Δερβενοχώρια, Σαρωνίδα, Λαγονήσι. Ο εφιάλτης είναι ακόμη εδώ και ειδικοί και οι δικοί μας Συνολακης, Λεκκας κ.α. προειδοποιούν ότι η Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο της κλιματικής κρίσης και τα επόμενα καλοκαίρια θα είναι ακόμη χειρότερα. Ειδικά για το λεκανοπέδιο Αττικής μετά τον αφανισμό των δασών του κάθε καλοκαίρι. Αυτό σημαίνει περισσότερους και μεγαλύτερης διαρκείας καύσωνες παρατεταμένος καύσωνας που δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για την εξάπλωση της φωτιάς, και οι άνεμοι που έρχονται να την κατεβάσουν από το βουνό μέχρι την θάλασσα. Και παρ’ όλο που έχουμε περισσότερα εναέρια μέσα και είμαστε [υποτίθεται] καλύτερα προετοιμασμένοι, δεν αρκεί. Ο επιχειρησιακός απολογισμός προφανώς θα γίνει κάποια στιγμή, ήδη ο πρωθυπουργός εξήγγειλε ότι θα προχωρήσει σε αλλαγές στην πολιτική πρόληψης και στην δασοπροστασία. Και ασφαλώς τόσες πυρκαγιές ταυτόχρονα σε τόσες περιοχές της Ελλάδας δεν οφείλονται μόνο στην κλιματική κρίση η σε ανθρώπινη αμέλεια. Δεν έχουμε φτάσει στο σημείο ακόμη τα δάση να αναφλέγονται από μόνα τους. Αλλά ούτε αυτό αρκεί σαν διαπίστωση. 

Πέντε χρόνια μετά την τραγωδία-έγκλημα στο Μάτι αυτό που τουλάχιστον πετύχαμε και έγινε κοινή συνείδηση είναι η χρήση του 112 και η αποφυγή μιας νέας εκατόμβης θυμάτων. Αν το 112 λειτουργούσε τότε στο Μάτι δεν είχαμε όλη αυτή την τραγωδία που στοίχειωσε  την Ελλάδα. Στο ερώτημα που βάζουν κάποιοι για την προληπτική εκκένωση περιοχών και στην προσπάθεια απαξίωσης, και μόνο η χθεσινή περίπτωση της ασφαλούς απομάκρυνσης των χιλιάδων [19.000 περίπου] τουριστών στην Ρόδο, δίνει την απάντηση. Μπορεί να διανοηθεί κάποιος τι θα συνέβαινε σε αντίθετη περίπτωση; Και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό σε σχέση με το παρελθόν. Μαζί με την ανθρώπινη ζωή, η προστασία της ζωής των ζώων. 

Η προστασία των ζώων στην φωτιά μπήκε στον επίσημο σχεδιασμό της πολιτείας και όλα αυτά τα χρόνια από το 2019 και μετά βλέπουμε τους πυροσβέστες, αστυνομικούς, μαζί με εθελοντές που δεν είναι πια μόνοι τους να διασώζουν εκατοντάδες ζώα από τις φλόγες. Η Ειδική Γραμματεία Ζώων συντροφιάς δίνει συνεχείς οδηγίες αυτές τις μέρες και συντονίζει την προσπάθεια και όχι μόνο για τα Ζώα συντροφιάς, αλλά για όλα τα Ζώα. Ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης είπε προ ημερών ότι μετά την ανθρώπινη ζωή έρχεται η ζωή των ζώων και ακολουθούν τα αλλα. Αυτή είναι μια μεγάλη πρόοδος, αλλά...

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι  με τον χειρότερο εφιάλτη, σώζουμε ανθρώπινες ζωές, σώζουμε τα ζώα που ζουν μαζί μας [τουλάχιστον πολλά από αυτά], αλλά χάνουμε γύρω μας με ολοένα αυξανόμενο  ρυθμό το περιβάλλον μας, την φύση, τα δάση με όλη την ζωή που έχουν μέσα τους, τα δένδρα, τη άγρια ζωή. Και όλο αυτό συντελεί με την σειρά του στην κλιματική κρίση. Ένας φαύλος κύκλος. Αν και ήδη κάποιοι επιστήμονες μιλούν για κλιματική κατάρρευση πλέον. Και βεβαίως η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη, αλλά είναι πολύ υπερφίαλο να λένε κάποιοι ότι όλα τα αλλά γίνονται. Όχι δεν γίνονται πάντα όλα. Γιατι δεν είναι μόνο το σπίτι που δεν είναι μόνο τούβλα, είναι οι κόποι και οι αναμνήσεις μιας ζωής. Άντε ας πούμε ότι αυτό κάπως γίνεται. Το  δάσος όμως; Δεν αναγεννώνται όλα τα δάση εκτός του ποσά χρονια θέλουν.. Για τα δαση της Αττικής ήδη οι επιστήμονες λένε ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να αναγεννηθούν. Για τα Ζώα του δάσους όμως; Για το ελαφάκι της Ρόδου; το πλατονι της Ρόδου που είναι το σύμβολο του νησιού;  Όχι δεν γίνονται όλα. Και όσο χάνουμε την φύση γύρω μας και δίπλα μας, τόσο ο άνθρωπος θα μένει απροστάτευτος στην κυριολεξία. Και ας ξέρουμε, ότι η φύση μπορεί και θα επιβιώσει μια χαρά χωρίς τον άνθρωπο, ο άνθρωπος χωρίς την φύση όχι.