«Ως όντως ιερά και πανέορτος αύτη η σωτήριος νύξ της λαμπροφόρου ημέρας, της Εγέρσεως ούσα προάγγελος».
Η χαρά του ιερού υμνογράφου δεν αναφέρεται μόνο στην ανάσταση όλων των κεκοιμημένων κατά την ημέρα της παρουσίας του Κυρίου, κατά την αψευδή Του επαγγελία «ότι έρχεται ώρα εν η πάντες οι εν τοίς μνημείοις ακούσονται της φωνής αυτού» (Ιωαν. 5, 28). Πηγάζει κυρίως από το βίωμα της δικής του προσωπικής αναστάσεως σύμφωνα με την υπόσχεση του Ιησού «ίνα πας ο θεωρών τον υιόν και πιστεύων εις αυτόν έχη ζωήν αιώνιον και αναστήσω αυτόν εγώ τη εσχάτη ημέρα» (Ιωαν. 6, 40).
Για να βιώσει όμως ο Χριστιανός την προσωπική του ανάσταση, πρέπει να ενωθεί μυστικώς με τον Αναστάντα Κύριο. Αυτό προϋποθέτει, όπως μας λέγει ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος, την έξοδο από τον κόσμο της αμαρτίας και την είσοδο στα παθήματα και το θάνατο του Κυρίου, στο μνήμα της μετανοίας και της ταπεινώσεως.
Εκεί κατεβαίνει ο ίδιος ο Ιησούς και ενώνεται με την δική μας ψυχή την ανασταίνει, την ζωοποιεί και της δίνει την δύναμη να εργάζεται τις εντολές του Θεού.
Σήμερα προσήλθαμε όχι για να θρηνήσουμε αλλά να χαρούμε χαράν μεγάλη, να εορτάσουμε και πανηγυρίσουμε «το φαιδρόν της Αναστάσεως κήρυγμα».
Σήμερα ο άνθρωπος γίνεται απρόσβλητος από το θάνατο, πού μετατρέπεται σε υποπόδιο των ποδών του, γράφει ο σύγχρονος Σέρβος όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Σήμερα, συνεχίζει ο ίδιος, όταν ο εν Χριστώ άνθρωπος αποθνήσκει, αφήνει απλώς το ένδυμα του σώματός του στη γη για να το ενδυθεί εκ νέου κατά την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας.
Σήμερα ο άνθρωπος συναντά τον άγγελο για ν’ ακούσει από τα χείλη του το χαρμόσυνο μήνυμα της εκ νεκρών εγέρσεως.
Σήμερα ο Ίδιος ο Χριστός καλεί τον καθένα μας κατ’ όνομα όπως καλεί κάποιος τους εαυτού φίλους.
Σήμερα πραγματοποιείται η μυστική συνάντηση με τον ήλιο της δικαιοσύνης.
Σήμερα το φως της Αναστάσεως σκορπίζει το σκοτάδι του μίσους, της αδικίας, της πλεονεξίας, λειώνει τον πάγο της απιστίας και της αμφιβολίας.
Το φως της Αναστάσεως δεν είναι στιγμιαίο φαινόμενο, δεν είναι συγκίνηση και έξαρση της Κυριακής του Πάσχα.
Η Ανάσταση είναι το μόνιμο και ύψιστο αγαθό του κόσμου. Είναι η πραγματικότητα εκείνη πού συνοδεύει από την πρώτη εκείνη αυγή της μιας των Σαββάτων για 2.000 χρόνια την πορεία του ανθρωπίνου γένους και την πορεία του κόσμου «μέχρι τερμάτων αιώνος». Και ενώ η λογική συνέπεια του Σταυρού ήταν η φθορά και η εξουδένωση, από τον Σταυρό ανέτειλε φως και ζωή.
Τη νέα αυτή ζωή, που απορρέει από την μυστική ένωση μας με τον Θεό καλούμεθα να ζήσουμε όλοι. Με συνοδοιπόρο τον Αναστάντα Χριστό, έμπλεοι του φωτός και της χαράς της Αναστάσεως, πλήρεις από την ευφροσύνη πού πηγάζει από τη συνάντηση μαζί του. Όλοι η ιστορία του Χριστιανισμού γράφει και πάλι ο όσιος Ιουστίνος, δεν είναι άλλο παρά η ιστορία ενός και μοναδικού θαύματος, του θαύματος της Αναστάσεως του Χριστού, πού συνεχίζεται διαρκώς στις καρδιές των Χριστιανών από ημέρα σε ημέρα, από έτος σε έτος, από αιώνα σε αιώνα μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας.
«Ανέστη λοιπόν Χριστός και ζωή πολιτεύεται»
Χρόνια πολλά!
Με την Χριστώ Αναστάντι αγάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ο Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος