Κατ’ αρχήν να ευχηθούμε στον Νίκο Ανδρουλάκη που πράγματι πέτυχε σαρωτική νίκη. Και να δούμε τώρα και κάποια χαρακτηριστικά αυτής της εκλογής, που φαίνεται ήδη να αποτελεί ένα ορόσημο για τον χώρο που κάλυπτε στο παρελθόν και φιλοδοξεί να καλύψει και στο άμεσο μάλλον το Πασοκ.

Το Πασοκ επιστρέφει απόψε, είπε από την πρώτη Κυριακή και όταν είχε πάρει την μεγάλη πρωτιά ο Νίκος Ανδρουλάκης. Η Δημοκρατική παράταξη επιστρέφει. Πράγματι το Πασοκ φαίνεται να επιστρέφει, ολική επαναφορά, ήλιοι, σύμβολα, πράσινες σημαίες ( βεβαίως η επαναφορά του ονόματος ήταν και δέσμευση Λοβέρδου),χωρίς φοβικά σύνδρομα και χωρίς να κρύβεται πίσω από ελιές, πίσω από δήθεν συμμαχίες με κόμματα που ούτε που υπάρχουν πια στον πολιτικό χάρτη. Βεβαίως μένει να αποδειχτεί πόσο θα έχει ανταπόκριση στην Ελλάδα του σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ έκλεισε μια δεκαετία περίπου από όταν στην κυριολεξία κατακρημνίστηκε από την εξουσία, εγκαταλείφθηκε από στελέχη ακόμη και πρώην υπουργούς, λεηλατήθηκε από ένα άλλο κόμμα. Αλλά σε αυτή την δεκαετία πολλά έγιναν, πολλά άλλαξαν, κόμματα ριζοσπαστικά κυβέρνησαν και απομυθοποιήθηκαν και αποδοκιμάστηκαν από τους πολίτες, μνημόνια αριστερά ψηφίστηκαν ακόμη σκληρότερα από τα μνημόνια ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, εν τελεί η Ελλάδα προχώρησε, βγήκε από τα μνημόνια, νέα προβλήματα. Ωστόσο αναδύονται όπως η πανδημία, η κλιματική κρίση. Η Ελλάδα του σήμερα έχει ανάγκη από σύγχρονες απαντήσεις στα προβλήματα και στις κρίσεις που αναπόφευκτα θα γεννιούνται πάντα. Με αυτό ως δεδομένο φαίνεται να υπάρχει μεγάλος χώρος για ενα ΠΑΣΟΚ με προτάσεις, ιδέες, αντιπολίτευση σοβαρή και επι της ουσίας. Άλλωστε τον φυσικό του χώρο διεκδικεί ήδη. Έναν χώρο που είχε αλωθεί από τον Συριζα. Άλλες εποχές όμως. Της οργής και της τυφλής ψήφου.

Σαν συνέχεια των παραπάνω σκέψεων, η επιμονή ερώτηση από φιλικά στον Συριζα ΜΜΕ ιδίως, με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει το ΠΑΣΟΚ και ο Ν. Ανδρουλάκης, μόνο παραπλανητική και ελαφρώς προβοκατόρικη μπορεί να είναι.

Κατ αρχήν οι εκλογές αργούν, αλλά και όποτε και να γίνουν την απάντηση μόνο οι πολίτες μπορούν να την δώσουν. Πως λέμε την απάντηση θα την δώσει η ίδια η ζωή; Πρώτα πρώτα αν το πρώτο κόμμα είναι η Νέα Δημοκρατία, που είναι και το πλέον πιθανό, ο Κ. Μητσοτάκης έχει ήδη πει ότι θα πάει σε δεύτερες εκλογές, άρα επίσης πλέον πιθανόν να μην έχει ανάγκη συμμάχων, αλλά ακόμη και στην περίπτωση που θα πρέπει να σχηματισθεί κυβέρνηση συνεργασίας, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει την εντολή των πολιτών στο πρώτο κόμμα, όποιο και αν είναι άρα ούτε ο κ. Ανδρουλάκης. Οπότε μάλλον εκ του πονηρού όλη αυτή η φιλολογία.. Αλλά ο κ. Ανδρουλάκης δεν φαίνεται να ..μασάει, πολύ περισσότερο που στόχος του είναι να κάνει το κόμμα του αξιωματική αντιπολίτευση σε πρώτη φάση. Και οπωσδήποτε να το ξανακάνει κόμμα εξουσίας. Και αν κάποιος πρέπει να φοβάται τον νυν ηγέτη του ΠΑΣΟΚ γιατί μοιάζει να τον ευνοούν και οι συγκυρίες, αυτός είναι μόνο ο Συριζα που επιβιώνει ακόμη με δανεικά ποσοστά, στελέχη, και κόσμο από το Πασοκ. Που ποτέ δεν ενσωματώθηκαν στον Συριζα και για αυτό είναι πολύ επικίνδυνο να του φύγουν. Με τις κατάλληλες συνθήκες. Ανεμομαζώματα κάπως.. Εν πάσει περιπτώσει η ζωή και η ιστορία θα δείξουν μέχρι που προορίζεται να φτάσει ο μέχρι τώρα σαρωτικός και υπερφιλόδοξος για το κόμμα του Ν. Ανδρουλάκης.

Για τώρα μια ευχή μόνο με γεια σου Νίκο!! Όπως είχε ευχηθεί και ο Αλέξης Τσίπρας στον Κ. Μητσοτάκη όταν εξελέγη αρχηγός της ΝΔ. Με γεια σου ΚΥΡΙΑΚΟ. Και η ευχή έπιασε τόπο.