Καλπάζει η ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους των πλατάνων στην Ήπειρο, την Δυτική Ελλάδα και την Πελοπόννησο.

Το αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος δίνει βάρος στην πρόληψη της ασθένειας και σε συνεργασία με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δρομολογούν Υπουργική Απόφαση και την εκπόνηση ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την καταπολέμηση της ασθένειας.

Ετοιμάζεται επίσης χρηματοδότηση για δράσεις καταπολέμησης της ασθένειας, στον Αχέροντα και στον Καλαμά, καθώς ο μήκυτας σαρώνει τα πλατάνια των δυο ποταμών της Ηπείρου.

Από την καταστροφική ασθένεια θυσιάζονται ακόμη και υπεραιωνόβια πλατάνια, με ιστορική αξία αλλά και αισθητικά δάση.

Ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Αμυράς στο πρόσφατο δασικό συμπόσιο που πραγματοποιήθηκε στα Ιωάννινα, τόνισε μεταξύ άλλων ότι δεν θα απαλλαγούμε εύκολα από την ασθένεια.

Τις τοπικές αρχές προβληματίζει η παράνομη υλοτομία λόγω του χειμώνα. Προσπαθούν να βρουν τρόπους να ελέγξουν την κατάσταση, όπως είναι οι απολυμάνσεις το εργαλείων, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η ασθένεια μπορεί πλέον να περιοριστεί σημαντικά.

Να σημειώσουμε ότι πριν από ένα μήνα, σε ερώτηση που κατέθεσε η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μαρία Σπυράκη στο ευρωπαικό κοινοβούλιο για την ασθένεια του «μεταχρωματικού έλκους» που νεκρώνει τα πλατάνια που φύονται στην Ήπειρο ανέφερε τα εξής: Ο μύκητας μεταφέρεται από δέντρο σε δέντρο με το υπόγειο ριζικό σύστημα, ενώ μεταδίδεται και από εργαλεία ή μηχανήματα τα οποία μετακινούνται για εργασίες από περιοχή σε περιοχή. Μάλιστα, έχει διαπιστωθεί ότι ο μύκητας επιβιώνει πάνω στο ατσάλι για περισσότερα από 15 χρόνια, αν αυτό δεν απολυμανθεί κατάλληλα

Δεδομένου ότι κύρια πηγή της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για τα δάση είναι η κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ), στο πλαίσιο της οποίας προβλέπεται η ενίσχυση των επενδύσεων στα δάση και συγκεκριμένα στην ανάπτυξη των δασικών ζωνών και τη βελτίωση της βιωσιμότητας των δασών, στην πρόληψη και αποκατάσταση ζημιών σε δάση εξαιτίας δασικών πυρκαγιών, φυσικών καταστροφών και καταστροφικών συμβάντων και στη βελτίωση της ανθεκτικότητας και της περιβαλλοντικής αξίας των δασικών οικοσυστημάτων, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Ποιο είναι το ύψος των διαθέσιμων κονδυλίων για την ενίσχυση των επενδύσεων στα δάση για την περίοδο 2021-2027 και σε τι ποσοστό έχουν αυτά απορροφηθεί από την Ελλάδα μέχρι σήμερα;
2. Προβλέπεται κάποια έκτακτη ενίσχυση που μπορεί να διατεθεί για την αποκατάσταση των καταστροφών των οικοσυστημάτων των πλατάνων από το «μεταχρωματικό έλκος»;

Κλείνοντας να σημειώσουμε ότι η ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου, εντοπίστηκε στη χώρα μας το φθινόπωρο του 2003 βρέθηκε. Θεωρείται η πλέον καταστρεπτική ασθένεια του πλατάνου διεθνώς, προκαλώντας νέκρωση των δένδρων. Νεαρά δένδρα συνήθως νεκρώνονται  σε χρόνο μικρότερο των δύο ετών, ενώ τα μεγαλύτερα δένδρα μπορούν να επιβιώσουν για αρκετά χρόνια μετά την προσβολή τους από το παθογόνο, ωστόσο, ο θάνατος είναι αναπόφευκτος.
Το πλέον εμφανές σύμπτωμα είναι ο ξαφνικός μαρασμός ενός τμήματος της κόμης. Αυτό εμφανίζεται συνήθως την άνοιξη και το καλοκαίρι, που οι ανάγκες του φυτού σε νερό είναι αυξημένες. Τα φύλλα κιτρινίζουν πρόωρα και μαραίνονται· έτσι μπορούν να διακριθούν από τα γειτονικά υγιή φύλλα. Πολύ συχνά την άνοιξη, ένας κλάδος ή ολόκληρο το δένδρο μπορεί να μην αναβλαστήσει καθόλου, ή οι νέοι οφθαλμοί ξαφνικά μαραίνονται και νεκρώνονται πριν ακόμη αναπτυχθούν. Σε μεγάλα δένδρα με προσβολή στον κορμό, πριν εμφανιστούν νεκρώσεις κλάδων, παρατηρείται μια γενική αραίωση της κόμης και συμπτώματα μικροφυλλίας.