Καλή χρονιά, Πρωθυπουργέ της χώρας μου, με την προϋπόθεση ότι θα φροντίσεις και όλοι οι Έλληνες να έχουν ένα καλό και αξιοπρεπές 2021.

Αξιότιμε Πρωθυπουργέ,

ανήκω σε μία γενιά που έχει μάθει να διαβιώνει και να επιβιώνει και στη φτώχεια.

Τη γενιά την μεταπολεμική, που έμαθε να αρκείται στα ελάχιστα, τη γενιά του εμφυλίου, του πικρού ξενιτεμού και της ορφάνιας.

Στη μνήμη μου έρχεται συχνά ο πατέρας μου, ένας κεντρώος και ανοιχτόμυαλος άνθρωπος, ο οποίος κάθε φορά που παρακολουθούσεστην τηλεόραση την εναλλαγή στην εξουσία των κομμάτων της μεταπολίτευσης, κουνούσε το κεφάλι του και σχολίαζεγελώντας πικρά:

«Έχουν να φάνε κι αυτοί, μέχρι να παχύνουν σαν τους άλλους καρχαρίες! Πάλι με λαστιχένιες μπότες θα περπατάμε εμείς οι αγρότες…»

Σε κάθε δε ορκωμοσία των νέων Πρωθυπουργών σχολίαζεμε τη θυμοσοφία του:

«Μπα, δεν το βλέπω να ξέρει κι ετούτος να ξεχωρίζει την ιτιά από τη λεύκα! Όταν θα δω Πρωθυπουργό να ξέρει τι θα πει φτώχεια, τότε θα πιστέψω πως θα ενδιαφερθεί και για εμάς…»

Κυριάκο Μητσοτάκη,

αν ζούσε ο πατέρας μου, φοβάμαι πως θα έλεγε τα ίδια και για σένα, ξέροντας ότι κι εσύ δεν γεννήθηκες σε φτωχή οικογένεια.

Από ποιον, βέβαια, πού και πώς γεννιέται ο άνθρωπος, δεν είναι αποτέλεσμα δικής του προσωπικής επιλογής ούτε παραγγελίας στο σύμπαν.

Θα σου αναγνώριζε, ωστόσο,με την αντικειμενικότητα και την καθαρή ματιά του,πως αγωνίστηκες για να φτάσεις σε αυτό το αξίωμα και δεν σου χαρίστηκε από κανέναν.Πως πείσμωσες και δεν λύγισες.

Είναι γνωστό δε πως είσαι ίσως ο μοναδικός Πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που δέχτηκε το μεγαλύτερο μπούλιγκ για θέματα, τα οποία μόνο οι συμπλεγματικοί επιμένουν ακόμη και σήμερα να θεωρούν κριτήρια αξιολόγησης ενός ανθρώπου…

Είναι πολύ πιθανόν να μην γνωρίζειςκι εσύ «να ξεχωρίζεις τη λεύκα από την ιτιά» του πατέρα μου.

Σου δίνεται η ευκαιρία, όπως δόθηκε και στους προκατόχους σου, να καταβάλεις προσπάθειες στο να τα καταφέρεις.

Αυτή η νέα χρονιά που έρχεται εν μέσω πανδημίας, πρέπει να γίνει το δικό σου προσωπικό στοίχημα, το στοίχημα κάθε Πρωθυπουργού που αγαπά και σέβεται τον λαό του.

Τα θεμέλια για την ανανέωση της εμπιστοσύνης από τον απλό πολίτη αυτής της χώρας.

Είναι χρέος σου να επιλέξεις τη νέα χρονιά να θέσεις σε δεύτερη μοίρα το κράτος και να επικεντρωθείς στον πολίτη.

Να ενδιαφερθείς έμπρακτα για τον γέροντα που παλεύει να επιβιώσει με τα 450 ευρώ της πενιχρής σύνταξής του στο πιο απομακρυσμένο χωριό της πατρίδας μας, χωρίς θέρμανση και με τα madeinChinaσυνθετικά παπούτσια στα παγωμένα πόδια του.

Τον ελεύθερο επαγγελματία που με τις συνεχείς αναστολές λειτουργίας της επιχείρησής του κινδυνεύει να πεινάσει, αυτός και η οικογένειά του, αδυνατώντας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στο ανάλγητο κράτος των εισπράξεων και όχι των παροχών.

Τον αγρότη που παλεύει με τη φύση και την κρατική αδιαφορία, χωρίς ποτέ να ζητιανεύει το δίκιο του.

Τον άνεργο νέο, τον ξενιτεμένο επιστήμονα.

Τον εργαζόμενο των 400-700 ευρώ, με τα οποία παλεύει να αποδειχθεί συνεπής στις υποχρεώσεις, κόντρα στην νεανική του δίψα για ζωή.

Είναι ντροπή ένα κράτος να απαιτείλχ τα τέλη κυκλοφορίαςτων αυτοκινήτων μας για ένα ολόκληρο έτος, όταν ελάχιστες είναι οι φορές που μετακινηθήκαμετην χρονιά της καραντίνας και της απομόνωσης.

Είναι λεβεντιά ο Πρωθυπουργός της χώρας να χαρίσει στον λαό του τον ΕΝΦΙΑ ή έστω να τον μειώσει αυτή τη χρονιά και να μειώσει επίσης και τη φορολογία, παρέχοντας κάθε είδους διευκολύνσεις στον λαό του, προκειμένου να δει το χαμόγελο να ανθίζει ξανά στα πρόσωπά τους.

Είναι χρέος σου να μην επιτρέψεις να χάσουμεόση μας απέμεινε από την αξιοπρέπειά μας.

Να μην επιτρέψεις να τρωθεί για μία ακόμη φορά η εμπιστοσύνη μας στην πολιτική και στο πρόσωπο του πολιτικού που ψηφίσαμε, για να την ξαναπάρουμε πίσω.

Την φτώχεια οι Έλληνες των παλαιότερων γενεών την υπομείναμε, επειδή γνωρίζαμεότι βρισκόμασταν όλοι στην ίδια μοίρα, πολιτικοί και πολίτες.

Τότε που πολλοί παλαιοί πολιτικοί είχαν ήθος και σεβασμό και πέθαιναν πάμφτωχοι και χωρίς να αυξήσουν την περιουσία τους ούτε κατά έναν οβολό.

Άδραξε αυτήν την ευκαιρία το νέο έτος και δώσε πίσω στον ελληνικό λαό την αξιοπρέπειά του, την εθνική, την κοινωνική, την ατομική.

Μην επιτρέψεις στο εξής ο Έλληνας να κρυώσει, να πεινάσει, να ντραπεί για την ανέχειά του.

Έχεις την ευκαιρία σου, εύχομαι να μην την αφήσεις να χαθεί στη μιζέρια, την εσωστρέφεια και τα αγκυλώματα ανθρώπων που δεν επιθυμούν το καλό των Ελλήνων και των ηγετών τους και δεν βρίσκονται καλοπροαίρετα πάντα στο πλευρό τους…

Με την ελπίδαότι αφουγκράζεσαι τα «θέλω» και τις ανάγκες του λαού σου,  θα ευχηθώ ένα δημιουργικό, περήφανο και αξιοπρεπές, χωρίς κορωνοϊό, ελληνικό 2021.