Φροντίζω περισσότερες από 20 απροστάτευτες γατούλες, εκτός από τους σκυλάκους του Πανεπιστημίου. Τις γατούλες τις ταΐζω σε ένα οικόπεδο του Δήμου, δίπλα στο σπίτι μου, όπου υπάρχουν μερικές μισογκρεμισμένες ξύλινες παράγκες, πρωί και βράδυ. Σε όλη την μικρή διαδρομή μέχρι το μέρος του ταΐσματος με ακολουθούν ή προπορεύονται, ξαπλώνοντας με την σειρά, μία – μία μπροστά μου, εκδηλώνοντας έτσι χαρά, αγάπη και ευγνωμοσύνη.
Ένα βράδυ, ο μεγαλύτερος γάτος της γατοπαρέας, μου είπε: «Όπως γνωρίζεις, τα μικρά μας γατάκια πηγαίνουν στο σχολείο της περιοχής. Προχθές ο δάσκαλός τους, ένας γέρος γάτος με πολλές εμπειρίες, μπαίνοντας στην τάξη, αφού έδειξε στα γατάκια ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ, τα ρώτησε: Ποιός θέλει αυτό το χαρτονόμισμα; Όλα τα γατάκια σήκωσαν το χέρι. Ο δάσκαλος, όμως, έκανε κάτι άλλο. Τσαλάκωσε όσο μπορούσε περισσότερο το χαρτονόμισμα το έκανε κουβάρι και τα ξαναρώτησε. Όλα τα γατάκια σήκωσαν και πάλι το χέρι. Ο δάσκαλος, τότε, πέταξε το χαρτονόμισμα στο έδαφος, το πάτησε με τα λασπωμένα του πόδια και το κλώτσησε. Μετά το σήκωσε βρώμικο και τσαλακωμένο. Έκανε πάλι την ίδια ερώτηση. Η απάντηση ήταν και πάλι η ίδια.
Τότε, με χαμόγελο και πατρική φωνή είπε στα γατάκια. Έχετε δίκιο. Το χαρτονόμισμα διατηρεί την αξία του ακόμη και βρώμικο και τσαλακωμένο. Έτσι και εσείς γατάκια μου. Στην ζωή σας θα συναντήσετε πολλούς κακούς ανθρώπους. Θα σας κτυπήσουν, θα σας κλωτσήσουν, θα σας τραυματίσουν, θα σας κακομεταχειριστούν, θα σας προσβάλλουν. Αλλά εσείς θα αξίζετε πάντοτε το ίδιο. Θα είστε πάντοτε αξιοπρεπή και υπερήφανα. Η αγάπη σας για τους ανθρώπους θα παραμένει σταθερή και διαυγής. Να ξέρετε ότι οι κακοί άνθρωποι δεν μπορούν να μειώσουν την αξία σας. Αυτοί που σας κακομεταχειρίζονται, αυτοί στερούνται αξίας. Ποτέ μην το ξεχάσετε αυτό.
Για την αντιγραφή - Μιχάλης Λουκάς