Είναι γνωστό πως διαφορετικό θα είναι φέτος και το Πάσχα. Αλήθεια όμως γιατί όλοι εκνευρίζονται που δεν θα γιορτάσουμε όπως κάθε χρόνο το Πάσχα; Ας θυμηθούμε λίγο πως γιορτάζαμε το Πάσχα τα προηγούμενα χρόνια. Πηγαίναμε στις εκκλησίες να παρακολουθήσουμε τις ακολουθίες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος ή γινόμασταν ακόμη περισσότερο ράθυμοι; Γιατί κάποιοι φέτος κράζουν "άρατε τάς πύλας των εκκλησιών, άρχοντες ημών"; Πηγαίναμε την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ στην εκκλησία νωρίς να ακούσουμε όλα τα Ευαγγέλια ή πηγαίναμε προς το τέλος να ασπαστούμε βιαστικά τον Εσταυρωμένο Χριστό και σαν κλέφτες φεύγαμε αμέσως για να πάμε σε κλαμπ να διασκεδάσουμε; 

Την Μεγάλη Παρασκευή που ο Χριστός μας είναι στον επιτάφιο και οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα, εμείς σκεφτήκαμε τι πόνο βίωσε ο Χριστός και η Παναγία που ενταφίαζε το παιδί της και σκύψαμε για λίγο το κεφάλι μετανοώντας για τα λάθη μας ή πήγαμε για ψώνια, διότι τις προηγούμενες μέρες είχαμε πολύ φορτωμένο πρόγραμμα πίνοντας καφέ σε πολυάριθμες καφετέριες; Επίσης το βράδυ στον επιτάφιο προσευχηθήκαμε ακούγοντας τους ωραίους ύμνους ή μιλούσαμε και χαζογελούσαμε με τους διπλανούς μας; Όταν δε ερθόταν η ώρα της περιφοράς του επιταφίου, ακολουθούσαμε την πομπή προσευχόμενοι ή καθόμασταν στο προαύλιο της εκκλησίας, συζητώντας με κάποιον γνωστό μας. Και μόλις τελείωνε η περιφορά του επιταφίου φεύγαμε αμέσως για να προλάβουμε θέση σε κάποιο από τα ωραία μαγαζιά;
Στην Ανάσταση πηγαίναμε από την αρχή της ακολουθίας ή λίγο πριν το "Δεύτε λάβετε Φώς"; Και μετά το Χριστός Ανέστη ξανά μπαίναμε στην εκκλησία για να παρακολουθήσουμε την Αναστάσιμη θεία Λειτουργία που είναι κάτι το θαυμαστό ή μόλις ακούγαμε το Χριστός Ανέστη φεύγαμε για να φάμε γρήγορα την μαγειρίτσα και να πάμε να γλεντήσουμε;
Εάν δεν ξανά μπήκαμε στην εκκλησία για να παρακολουθήσουμε την Αναστάσιμη Λειτουργία τότε είμαστε εχθροί του Χριστού. Εχθροί; Ναι εχθροί. Για θυμηθείτε τι λέει ο Ιερέας μετά το πρώτο Χριστός Ανέστη, "Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί Αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου Αυτού οι μισούντες Αυτόν" τι κάναμε λοιπόν, σκορπίσαμε όλοι και φύγαμε μόλις ακούσαμε το Χριστός Ανέστη. Το πρωί ξυπνούσαμε μόνο και μόνο για να φάμε το αρνί ή για να δούμε και να μιλήσουμε με τους συγγενείς μας; Και "ως εκλείπει καπνός εκλιπέτωσαν" έφυγαν οι πασχαλινές ημέρες και στεναχωριώμασταν. Αλήθεια τι είδους Πάσχα ήταν αυτό; Τι καταλάβαμε και τι είδαμε; Είναι βέβαιο πως τίποτα δεν είδαμε τίποτα δεν καταλάβαμε. Διότι μας έπνιξαν τα υλικά αγαθά. Αλήθεια χάθηκαν οι μέρες διασκέδασης; Άνθρωποι είμαστε και θα χορέψουμε και στα κλαμπ θα πάμε, αλλά όχι την Μεγάλη Εβδομάδα, που είναι μία εβδομάδα πένθους.
Όταν στο σπίτι μας έχουμε κηδεία δεν αφήνουμε στο φέρετρο τον άνθρωπο μας και πάμε να διασκεδάσουμε λες και δεν συμβαίνει τίποτα. Ούτε όταν γιορτάζει ο άνθρωπος μας, φεύγουμε και πάμε να διασκεδάσουμε με τους φίλους μας. Γιατί όμως το κάνουμε αυτό στον Χριστό μας; Για ποιον γεννήθηκε, Σταυρώθηκε, πέθανε, ετάφη και Ανέστη ο Χριστός, ο Σωτήρας μας; Για όλους εμάς φυσικά! Ε φέτος ήρθε ο καιρός να το συνειδητοποιήσουμε, γιατί τα προηγούμενα χρόνια δεν μας άφηναν, του βίου οι ηδονές. Ας μην κρίνουμε τους άλλους, ας δούμε που φταίμε εμείς. Ο Θεός δεν θέλει να πηγαίνουμε στις εκκλησίες με εγωισμό και με κακία, αλλά με ταπείνωση και αγάπη. Περιμένει από εμάς κάτι μικρό, να μετανοήσουμε αληθινά. Φέτος ας ζήσουμε τα Άγια και φρικτά Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού μέσα από την τηλεόραση. Να δούμε τι θησαυρό χάναμε όλα αυτά τα χρόνια και του χρόνου όλοι παρόντες στις εκκλησίες για να γιορτάσουμε το Πάσχα. Όσο για τις επαναστάσεις που κάποιοι ονειρεύονται, καλό είναι να επιτεθούν εναντίον του δυνάστη εγωισμού τους που δεν τους αφήνει να δουν καθαρά και να κατανοήσουν την σοβαρότητα της καταστάσεως. Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

Ο Χρήστος Κώστας είναι φοιτητής της φιλοσοφικής σχολής του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας Ιωαννίνων