Είναι κοινώς παραδεκτό πως οι αρχαίοι ημών πρόγονοι πρόσφεραν πολλά στην ανθρωπότητα και ορθώς πράττουμε που είμαστε περήφανοι γι' αυτούς. Το μεγάλο όμως ερώτημα είναι: οι πρόγονοί μας θα ήταν περήφανοι για εμάς; Συνεχώς καυχόμαστε ότι είμαστε ο καλύτερος λαός στη Γη, που χάρη στον πολιτισμό μας, οι άλλοι λαοί ανέπτυξαν κι αυτοί πολιτισμό. Κι εδώ είναι που σφάλουμε. Πολιτισμό έχουν όλοι οι άνθρωποι, όπου κι αν κατοικούν αυτοί. Ακόμη κι εκείνοι που μένουν μέσα σε σπηλιές έχουν πολιτισμό.
Επίσης, μιλάμε ακατάπαυστα για τα κατορθώματα των προγόνων μας, με έναν τρόπο κουραστικό, χωρίς όμως να μπούμε στον κόπο εν μέρει να τους μοιάσουμε. Θαυμάζουμε την ακρόπολη των Αθηνών και άλλα υπέρλαμπρα μνημεία, χωρίς όμως να γνωρίζουμε την ιστορία και την λειτουργικότητα τους. Ζητάμε να επιστραφούν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα που κακώς τα ονομάζουμε ''Ελγίνεια'', αλλά δεν ξέρουμε ούτε τι είναι αυτά, ούτε γιατί φιλοτεχνήθηκαν.
Επιπλέον, διαλαλούμε πως έχουμε την πιο πλούσια γλώσσα στον κόσμο, αλλά εμείς ουδέποτε την κατανοήσαμε και την αγαπήσαμε, κι αυτό φαίνεται από τον τρόπο που την χρησιμοποιούμε σήμερα, γράφοντας ''greeklish '' κάνοντας τραγικά ορθογραφικά και συντακτικά λάθη και το χειρότερο να προχωρούμε με γοργούς ρυθμούς στην απλοποίηση της γλώσσας, καταργώντας για παράδειγμα το '' υ'' , όπως έχω δει το ξύδι να γράφεται '' ξίδι'' με ''ι''.
Επιπροσθέτως, μιλάμε για φιλοσοφία και δεν γνωρίζουμε ούτε τι είναι η φιλοσοφία, ούτε πoιοί ήταν οι σημαντικότεροι φιλόσοφοι. Δυστυχώς, σε πνευματικό επίπεδο είμαστε πολύ φτωχοί και το χειρότερο είναι ότι ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους. '' Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου'' είπε ο μεγάλος αυτός Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης.
Θέλουμε να λεγόμαστε, να γίνουμε Ευρωπαίοι, αλλά δεν υιοθετούμε τα θετικά από εκείνους στοιχεία, όπως το να μην ρυπαίνουμε το περιβάλλον, να μην βανδαλίζουμε τα δημόσια κτίρια, να σεβόμαστε τους συμπολίτες μας ιδίως κατά τις ώρες κοινής ησυχίας κτλ. Αντιθέτως, κοιτάμε πως θα εξοντώσουμε την μουσική, τα ήθη και έθιμα μας, αντικαθιστώντας τα με εκείνα των άλλων λαών για να μοιάζουμε με Ευρωπαίους.
Εν κατακλείδι, όπως λέγω πάντοτε, πρέπει και είναι ανάγκη να αλλάξουμε ως λαός, εάν θέλουμε να πάμε μπροστά. Δεν είναι δυνατόν να προχωρήσουμε στο μέλλον χωρίς να γνωρίζουμε το παρελθόν. Είναι βέβαιο πως θα κάνουμε τα ίδια και χειρότερα με τους πρόγονους μας λάθη. Είναι μεγάλη ντροπή εμείς οι Νεοέλληνες να μην γνωρίζουμε και εκτιμάμε τον πολιτισμό μας. Όμως εκείνο που οφείλουμε να κάνουμε εμείς σήμερα έχοντας όλες τις ανέσεις , είναι να μεριμνούμε περισσότερο για την καλλιέργεια του πνεύματος, με στόχο την διαρκή πρόοδο.

Ο Χρήστος Κώστας είναι φοιτητής της φιλοσοφικής σχολής , του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας Ιωαννίνων.