Την είδηση του θανάτου του Αλέν Ντελόν σε ηλικία 88 ετών δημοσιοποίησαν τα τρία του παιδιά του, Αλέν-Φαμπιάν, Ανούσκα και Άντονι σε κοινή δήλωσή τους προς το πρακτορείο ειδήσεων AFP το πρωί της Κυριακής.

Ο αστέρας του κινηματογράφου πέθανε «ειρηνικά στο σπίτι του στο Ντουσί» νότια του Παρισιού. Η οικογένεια ζητά να γίνει σεβαστή η ιδιωτική της ζωή «σε αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή στιγμή».

Ο Ντελόν γεννήθηκε στο Σω του Ιλ-ντε-Φρανς, ένα πλούσιο προάστιο του Παρισιού. Οι γονείς του, Εντίτ και Φαμπιάν Ντελόν χώρισαν όταν ο Ντελόν ήταν τεσσάρων ετών. Αμφότεροι ξαναπαντρεύτηκαν και, ως αποτέλεσμα, ο Ντελόν απέκτησε μια ετεροθαλή και δύο ετεροθαλείς αδελφούς.

Όταν οι γονείς του χώρισαν, ο Ντελόν στάλθηκε να ζήσει με ανάδοχους γονείς. Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονέων, οι γονείς του Ντελόν ανέλαβαν από κοινού την επιμέλειά του.

Φοίτησε σε καθολικό οικοτροφείο, το πρώτο από τα πολλά σχολεία από τα οποία αποβλήθηκε λόγω απείθαρχης συμπεριφοράς. Άφησε το σχολείο στα 14. Κατετάγη στο Γαλλικό Ναυτικό τρία χρόνια αργότερα, σε ηλικία 17 ετών, και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας.

Μετά τη ναυτική του θητεία, στα 1956, ο Ντελόν επέστρεψε στη Γαλλία και ξεκίνησε να εργάζεται ως σερβιτόρος, αχθοφόρος, γραμματέας και βοηθός πωλήσεων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε φίλος με την ηθοποιό Μπριζίτ Ομπέρ και ενώθηκε της σε ένα ταξίδι στο Φεστιβάλ των Καννών, απ’ όπου θα ξεκινούσε η κινηματογραφική του καριέρα.

Στις Κάννες, ο Ντελόν εντοπίστηκε από έναν ανιχνευτή ταλέντων του Αμερικανού παραγωγού Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ. Μετά από μια οντισιόν, ο Σέλζνικ του πρόσφερε συμβόλαιο, υπό την προϋπόθεση ότι θα μάθει αγγλικά.

Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλο του ήταν στην ταινία Sois belle et tais-toi (1958), στην οποία συμμετείχε και ο νεαρός ηθοποιός Ζαν Πολ Μπελμοντό. Στη συνέχεια, ο Ντελόν έπαιξε στη ρομαντική ταινία Κριστίν (1958), δίπλα στη Ρόμι Σνάιντερ. Ντελόν και Σνάιντερ ξεκίνησαν μια ερωτική σχέση, η οποία έλαβε μεγάλη δημοσιότητα εκείνη την εποχή.

Ο Ντελόν πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία Οι γυναίκες είναι αδύναμες (Faibles femmes, 1959), η οποία υπήρξε μια μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και ήταν η πρώτη από τις ταινίες του Ντελόν που προβλήθηκε στην Αμερική.

Στη συνέχεια ο Ντελόν έπαιξε σε δύο ταινίες που του εξασφάλισαν τη διεθνή φήμη. Το 1960, εμφανίστηκε στην ταινία Γυμνοί στον ήλιο (Plein Soleil) δίπλα στον Μορίς Ρονέ σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλεμάν, που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το οποίο βασίστηκε στο μυθιστόρημα Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ της Πατρίσια Χάισμιθ.

Στη συνέχεια έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του Λουκίνο Βισκόντι, «Ο Ρόκο και τ’ αδέλφια του» (1960).

Ο Ντελόν έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1961 με το έργο του Τζον Φορντ «Κρίμα που είναι πόρνη» με τη Ρόμι Σνάιντερ στο Παρίσι. Η παράσταση έσπασε ρεκόρ εισιτηρίων.

Συναντήθηκε ξανά με τον Ρενέ Κλεμάν στην ιταλική κωμωδία για τον φασισμό, «Che gioia vivere» (1961). Πιο δημοφιλής ήταν μια σπονδυλωτή ταινία με πολλούς αστέρες, το Amours célèbres (1961), όπου ο Ντελόν υποδύθηκε τον Αλβέρτο Γ’ της Βαυαρίας απέναντι από την Μπριζίτ Μπαρντό. Περίπου αυτή την εποχή ο Ντελόν πιθανολογήθηκε ως πρωταγωνιστής στον «Λόρενς της Αραβίας». Ο Πίτερ Ο’Τουλ τελικά πήρε τον ρόλο.

Η φήμη του ενισχύθηκε περαιτέρω όταν δούλεψε ξανά με τον Λουκίνο Βισκόντι για τον Γατόπαρδο με τον Μπαρτ Λάνκαστερ και την Κλαούντια Καρντινάλε. Αυτή ήταν η έβδομη μεγαλύτερη επιτυχία της χρονιάς στη Γαλλία και Η μεγάλη ληστεία του καζίνο ήταν η έκτη.

Ο Γατόπαρδος προβλήθηκε επίσης ευρέως στις ΗΠΑ από τη 20th Century Fox. Ο Ντελόν ήταν πλέον ένας από τους πιο δημοφιλείς σταρ στη Γαλλία.

Ο Αλέν Ντελόν όταν ήταν νέος, ντυνόταν με στρατιωτικό μπουφάν για να ζεστάνει όλα τα κουτάβια, τα οποία συναντούσε στο δρόμο του!

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο πασίγνωστος ηθοποιός διέθετε πέντε καταφύγια για σκύλους και γάτες που μαζεύτηκαν από τον δρόμο.

"Στο σπίτι μου υπάρχουν πάντα πολλά σκυλιά, τα σκυλιά μου θυμίζουν παιδιά" έλεγε ο Γάλλος σταρ.

Η αγάπη του για τα ζώα ήταν από την παιδική ηλικία. Έλεγε ότι το πρώτο του κατοικίδιο ήταν ένα θηλυκό ντόμπερμαν με το όνομα Γκαλά.

«Μια φορά της φώναξα και μάλιστα χτύπησα την ουρά της. Σηκώθηκε και με κοίταξε. Είδα ότι έκλαιγε. Από τότε κατάλαβα τα πάντα, και τώρα τα σκυλιά μου χαμογελούν πάντα».

«Νομίζεις ότι τα σκυλιά μου ξέρουν ότι είμαι ο Alain Delon; Δεν με νοιάζει! Τα σκυλιά μου με αγαπούν, ανεξάρτητα από το ποιος είμαι ή τι κάνω. Είναι αγάπη άνευ όρων, αγάπη χωρίς σκέψη, πλήρης και αληθινή αγάπη» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Ντελόν.