Έπεσε η βασιλίς το 1453 στους βαρβάρους επιδρομείς. Έπεσε  και ο αυτοκράτωρ επί των επάλξεων. Δεν έπεσε επομένως η τιμή. Μαζί με την θλιβερή είδηση της αλώσεως ξετρέχει σε όλη την Ελλάδα η πληροφόρηση του θρύλου. Κόβει την λειτουργία της Αγίας Σοφίας στην μέση και  στην θέση τής καταλυμένης Αυτοκρατορίας των ενσάρκων σωμάτων ιδρύει  νέα αυτοκρατορία ασάρκων πνευμάτων.  Στην θέση του θνητού αυτοκράτορα ανακηρύσσεται νέος αθάνατος αυτοκράτορας. Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.  Οι βάρβαροι μπήκαν στην Πόλη, αλλά δεν μπήκαν στην ψυχή του γένους.

567 χρόνια αργότερα οι βάρβαροι και απολίτιστοι βεβήλωσαν και μόλυναν και την Αγία Σοφία, μετατρέποντάς την σε τζαμί και  καλύπτοντας τα εκπάγλου ωραιότητας ψηφιδωτά της με καραβόπανα δίκην φερετζέ. Βεβήλωσαν την Αγία Σοφία, όπως συνήθιζαν να κάνουν  αιώνες τώρα, μετακινούμενοι από τα βάθη της Ασίας, αφού η ιστορία τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με γενοκτονίες, με καταστροφές, με λεηλασίες και βιασμούς και ταυτόχρονα με οικειοποίηση των πολιτιστικών μνημείων των άλλων λαών. Άλλωστε  ουδέποτε συνέβαλαν  στην ανάδειξη του παγκόσμιου πολιτισμού. Όπως, όμως, με την Κωνσταντινούπολη έτσι και με την Αγία Σοφία οι βάρβαροι ήταν αδύνατο να βεβηλώσουν και τις Αξίες που αντιπροσωπεύει, θρησκευτικές, ιστορικές και πολιτιστικές, που θα συνοδεύουν  πάντοτε το πανανθρώπινο αυτό θρησκευτικό μνημείο.

Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι δεν αναβλήθηκε η γιορτή της Δημοκρατίας στους κήπους του προεδρικού μεγάρου, την ίδια στιγμή που ο βαρβαρικός όχλος μόλυνε και βεβύλωνε την Αγία Σοφία.