Για να μην σας παραμυθιάζουν ο αμόρφωτος διεθνιστής και ιδεοληπτικός 44χρονος και πολιτικοί που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν την επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών…. για το συμφέρον της πατρίδος, θέτουμε υπ’ όψιν σας ανοιχτή επιστολή προς τους Ευρωπαίους εταίρους έξι επιφανών Ελλήνων, με ημερομηνία 28/3/1992. Ας σημειωθεί ότι οι υπογράφοντες την επιστολή δεν γνώριζαν ούτε θα μπορούσαν να φανταστούν το ξεπούλημα της μακεδονικής ταυτότητας και της μακεδονικής γλώσσας στους Σλάβους γείτονές μας με υπογραφή των Ελλήνων Τσίπρα και Κοτζιά, οι οποίοι τώρα αναζητούν πρόθυμους συνενόχους για το διαπραχθέν εθνικό έγκλημα, χαρακτηρισμός που προκύπτει αβίαστα από την ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ της επιστολής. Παρατίθεται η επιστολή:

«Οι υπογραφόμενοι, θεωρούμε υποχρέωσή μας τόσο απέναντι στην ιδιαίτερη πατρίδα μας την Ελλάδα, όσο και απέναντι στη μεγαλύτερη πατρίδα μας την Ευρώπη, να απευθυνθούμε σε εσάς και να θέσουμε υπόψη σας τα ακόλουθα:

Σας είναι ασφαλώς γνωστή η προσπάθεια που άρχισε παλαιότερα και συστηματοποιήθηκε μετά το 1944 με την ίδρυση, στο πλαίσιο της Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ενός ομοσπονδιακού κρατιδίου υπό το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» με αποκλειστικό στόχο, τότε και τώρα, την αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων εντός των οποίων περικλείεται η ελληνική Μακεδονία, ως περιοχή της Βόρειας Ελλάδας με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, κατοικούμενη από αμιγώς ελληνικό πληθυσμό.

Μέχρι σήμερα η αυθαίρετη χρήση της ιστορικής ονομασίας «Μακεδονία» από το ομόσπονδο κρατίδιο των Σκοπίων αποτελούσε τυπικά τουλάχιστον, εσωτερική υπόθεση της Γιουγκοσλαβίας. Από τη στιγμή όμως που θα συμβεί να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως χωριστό κυρίαρχο κράτος, υποκείμενο του διεθνούς δικαίου και αποκτήσουν έτσι διεθνή υπόσταση ως «Μακεδονία» η επιβουλή κατά της Ελλάδας καθίσταται κατάφωρη και αναπόφευκτη.

Διότι αυτό τι νέο κράτος με το όνομα «Μακεδονία» καθώς δεν καλύπτει το σύνολο αλλά μέρος μόνο του γεωγραφικού χώρου τον οποίο υποδηλώνει το όνομά του, θα τείνει, τόσο αντικειμενικά όσο και υποκειμενικά, να λειτουργεί ως «εθνικό κέντρο», πράγμα που συνεπάγεται «δυνάμει» εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος των γειτονικών κρατών, καλλιεργώντας έτσι τον αλυτρωτισμό στους κατοίκους του, παρά το ότι αυτοί διαφέρουν εθνολογικά (είναι Σλάβοι, Αλβανοί και Τούρκοι) από τους κατοίκους της ελληνικής Μακεδονίας.

Η ειρήνη στα Βαλκάνια προϋποθέτει το σεβασμό των συνόρων. Η χρήση της ονομασίας «Μακεδονία» από ένα αναβαθμισμένο πλέον  ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων συνιστά απροκάλυπτη αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων, μια αμφισβήτηση που δεν εκτοπίζεται και δεν εξουδετερώνεται ούτε με διεθνή συμφωνία ούτε με συνταγματικές διατάξεις.

Με το σφετερισμό και την ιδιοποίηση της ονομασίας «Μακεδονία», τα Σκόπια – αν το κράτος τους τύχει της αναγνώρισή σας- δημιουργούν ένα πλάσμα (fiction), το οποίο θα δηλώνει καθημερινά στη διεθνή κοινότητα και καλλιεργεί στους κατοίκους του ως «εθνικό όραμα», την προοπτική μιας «ενιαίας Μακεδονίας», τμήμα της οποίας θεωρείται και η λεγόμενη «Μακεδονία του Αιγαίου» - όπως σκοπίμως και μονίμως αποκαλούν την ελληνική Μακεδονία – με στόχο το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης που κατοικείται 100% από Έλληνες.

Τέτοια ήταν, άλλωστε, καθώς το μαρτυρούν πάμπολλα στοιχεία, η προοπτική που αρχικά, όταν το 1944 ο Τίτο ίδρυσε το ομόσπονδο κρατίδιο της «Μακεδονίας» και κατασκεύασε αντίστοιχη «εθνότητα».

Εν όψει όλων των ανωτέρω η εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τυχόν αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με τη ονομασία «Μακεδονία» θα αποτελούσε επίσημη αμφισβήτηση των συνόρων της Ελλάδας και συνακόλουθα βαρύτατο πλήγμα κατά ενός μέλους της κοινότητας. Ο ελληνικός λαός- αυτό έδειξαν και οι 1.000.000 διαδηλωτές που ξεχείλισαν τους δρόμους της μακεδονικής πρωτεύουσας,  της Θεσσαλονίκης, στις 14 Φεβρουαρίου – δεν ξέρουμε κατά πόσο θα μπορέσει να παραμείνει απαθής μπροστά σ’ αυτήν την απειλή κατά της εθνικής του υπόστασης και της εδαφικής του ακεραιότητας.

Ελπίζουμε ότι θα θελήσετε να λάβετε υπόψη σας όσα θεωρήσαμε σκόπιμο, όχι από απλή ευαισθησία, αλλά ως ηθική και πολιτική υποχρέωσή μας, να θέσουμε υπόψη σας.

ΓΙΑ ΜΑΣ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ»

ΟΔΥΣΣΕΑΣ  ΕΛΥΤΗΣ (Ποιητής, Βραβείο Νόμπελ 1979).        

ΓΙΑΝΝΗΣ  ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ (Ακαδημαϊκός, Πρόεδρος Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης»).                                                                

 ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ – ΑΡΒΕΛΕΡ (Καθηγήτρια στη Σορβόνη, Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης).                 

ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ   ΜΑΝΕΣΗΣ (Καθηγητής,  πρώην κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής των Ελλήνων).           

ΜΕΛΙΝΑ  ΜΕΡΚΟΥΡΗ (Ηθοποιός, βουλευτής Επικρατείας, πρώην υπουργός Πολιτισμού).                                                          

ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΤΣΑΤΣΟΣ (Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο και Πανεπιστήμιο του Χάαγκεν)

Για την αντιγραφή ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΛΟΥΚΑΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στο γεμάτο πάθος. ογκώδες συλλαλητήριο των Αθηνών, παρόλα τα εμπόδια που δημιούργησε στους διαδηλωτές η «λαοπρόβλητη» κυβέρνηση με τα όργανά της,  βροντερή παρουσία έδωσε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους. Αντίθετα, η επίσημη ελληνική Εκκλησία, που ήταν πάντοτε μπροστάρης σε όλους τους εθνικούς αγώνες, απουσίαζε επιδεικτικά. Κρίμα και πάλι κρίμα‼ Δυστυχώς, ο Αρχιεπίσκοπος αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά κατώτερος των περιστάσεων.

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η επιεικώς απαράδεκτη συμπεριφορά της Αστυνομίας. Ενώ οι οργανωτές καλούσαν από τα μεγάφωνα την Αστυνομία να συλλάβει τους 15 – 20 ταραξίες, η ΕΛ.ΑΣ άρχισε να ρίχνει αδιακρίτως μέσα στο πλήθος εκατοντάδες δακρυγόνα και χημικά, προφανώς κατόπιν εντολής, προκειμένου να διαλυθεί το μεγαλειώδες πλήθος. Η εντολή πιθανά δόθηκε, όταν διαπιστώθηκε ότι συνεχίζεται αμείωτη και πιο έντονη η μαζική προσέλευση πεζοπόρων διαδηλωτών απ’ όλα τα σημεία της Αθήνας στην Πλατεία Συντάγματος. Ήταν μια ανεύθυνη και άκρως επικίνδυνη ενέργεια της Αστυνομίας. Υπήρχε κίνδυνος να ποδοπατηθούν εκατοντάδες άτομα, γέροι, γυναίκες και παιδιά που συμμετείχαν σε μια ειρηνική διαδήλωση. Έχοντας προσωπική άποψη, λόγω της συμμετοχής μου στο ογκώδες συλλαλητήριο, είχα την αγωνία μήπως το πλήθος το μέγα, έπειτα από την προκλητική στάση της ΕΛ.ΑΣ, μετατραπεί σε όχλο και τότε…. « ο σώζων εαυτόν σωθήτω».

Επειδή για να φθάσω στο Σύνταγμα περπάτησα όσο ελάχιστες φορές στην ζωή μου, είχα την δυνατότητα να δω εκατοντάδες ομάδες ατόμων κάθε ηλικίας, με τις ελληνικές σημαίες στα χέρια ή  καλύπτοντας το σώμα τους, να κατευθύνονται ειρηνικά με χαμογελαστά πρόσωπα στο Σύνταγμα. Στο Σύνταγμα, με βάση και την εμπειρία μου από την συμμετοχή μου σε μεγάλες προεκλογικές πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμη και από τα φοιτητικά μου χρόνια, μπόρεσα να κάνω μια κατά προσέγγιση εκτίμηση του πλήθους σε 600.000 – 700.000. Αισθάνθηκα, λοιπόν, αγανάκτηση και αηδία όταν το βράδυ άκουσα από την τηλεόραση ότι η ΕΛ.ΑΣ υπολόγισε αρχικά το πλήθος σε …. 100.000 και λίγο αργότερα σε …. 60.000‼                                 

Είναι πρωτοφανές, η μεγαλειώδης συγκέντρωση στο Σύνταγμα από Έλληνες πατριώτες (πατριδοκάπηλους και ακροδεξιούς τους ονομάζει ο ΣΥΡΙΖΑ), που εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών, δημιούργημα δύο εγωπαθών και ιδεοληπτικών ατόμων, που ξεπούλησαν την ταυτότητα και την γλώσσα των Μακεδόνων μας, να αμαυρώνεται από αντισυγκέντρωση αναρχικών και άλλων στοιχείων, που μπαχαλοποιούν ανενόχλητοι καθημερινά την ζωή των φιλήσυχων και νομοταγών πολιτών. Πάντοτε, σε ολόκληρο τον κόσμο, οι κάθε είδους αναρχικοί, αναρχοαυτόνομοι, μασκοφόροι και άλλοι δρούν εναντίον των εκάστοτε κυβερνήσεων. ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΝΤΊΘΕΤΟ. ΔΡΟΥΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΑ‼ Γιατί άραγε;