| ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΩΚΟΠΟΥΣΑΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟΙ ΗΘΙΚΑ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΑΓΟΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Σιγά - σιγά και οι τελευταίοι εκδρομείς του καλοκαιριού επέστρεψαν στην βάση τους. Το αεράκι δρόσισε , μύρισε φθινόπωρο και ίσως να ήταν όλα ακόμα ωραιότερα μετά το καυτό καλοκαίρι αν δεν γνωρίζαμε ότι διανύουμε έναν μήνα που έχει χαρακτηριστεί εκ των προτέρων από «ιδιαίτερα δύσκολος» έως «εκρηκτικός». Με την επιστροφή οι ειδήσεις που μας βομβαρδίζουν μας βάζουν στην μηχανή του χρόνου και μας γυρνάνε σε εποχές που παραπέμπουν στις ταινίες με τον Νίκο Ξανθόπουλου και την Μάρθα Βούρτση. Τι άλλο να σκεφτεί κανείς όταν ακούει ότι η Κυβέρνηση σκέφτεται να εξισώσει την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με του άλλου της κίνησης. Μόνο ότι θα πρέπει να αποχτήσει μαγκάλι. Πόσες δεκαετίες πίσω άραγε θα πάει η χώρα; Και πως είναι δυνατόν να πεισθεί ο πολίτης ότι δεν θα παίξουν κάποιοι επιτήδειοι παιχνίδια στην πλάτη τους και ότι γίνεται , γίνεται μόνο και μόνο για την σωτηρία της χώρας. Οι επιλογές του λαού ελάχιστες. Και αφού έχουν κλείσει και οι στρόφιγγες των τραπεζών , οι οποίες βλέπουν τις δόσεις να καθυστερούν και σε πολλές περιπτώσεις να μην καταβάλλονται καθόλου, και αφού και θέσεις εργασίες χάνονται καθημερινά , το σκηνικό της δεκαετίας του 50 ολοκληρώνεται με την ήδη αυξανόμενη φυγή νέων ανθρώπων προς το εξωτερικό. Οι Έλληνες μετανάστες οι οποίοι γύρισαν στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετία του 80 και αργότερα σίγουρα δεν φανταζόντουσαν ότι τα παιδιά ή και τα εγγόνια τους θα αναγκαζόντουσαν να φάνε το ίδιο πικρό ψωμί μ' αυτούς.
Πόσο μακριά φαντάζουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, με το φρεσκοφτιαγμένο μετρό, τα αστραφτερά στάδια , η αναμονή μιας ανάπτυξης που τελικά έγινε βορρά της πολιτικής ελίτ που αντάλλασσε χορηγίες και δωράκια. Και όλα αυτά με δανεικά που κάποτε ήρθε η ώρα να μας τα ζητήσουν. Και όπως είναι γνωστό « Είναι πολλά τα λεφτά...». Καμία σχέση με το σουρεαλιστικό «Υπάρχουν λεφτά». Βέβαια η πολιτική του Μνημονίου δεν αποδίδει και έτσι ήδη έχει βγει στο σφυρί ο δημόσιος πλούτος, τον οποίο το ΠΑΣΟΚ σκοτώνει κοψοχρονιά. Και ποιος ξέρει κάτω από το τραπέζι τι άλλο διαπραγματευόμαστε. Κατά καιρός ακούμε για πωλήσεις νησιών, για περιοχές με ενεργειακά κοιτάσματα κ.α.. Άλλωστε αφού καταντήσαμε οι μπατίρηδες της Ευρώπης , θα χορεύουμε στο ρυθμό που μας βαράνε.! Πώς να διαπραγματευτούμε;
Πως φτάσαμε όμως να μην έχουμε στον ήλιο μοίρα. Τα δύο μεγάλα κόμματα κατηγορούν το ένα το άλλο, άλλωστε αυτός είναι ο πολιτικός τους πολιτισμός. Σίγουρα δεν θα είχαμε χρεωκοπήσει οικονομικά , αν δεν ήταν χρεωκοπημένοι ηθικά και ανίκανοι να κυβερνήσουν οι πολιτικοί μας ταγοί. Και όσοι προσπάθησαν να δώσουν μια ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα ή τους έκλεισαν το στόμα τα κόμματα τους ή περιθωριοποιήθηκαν από τον λαό που δεν έχει μάθει να αντέχει την αλήθεια. Για αυτό και πολύ συχνά λέμε ότι είμαστε και εμείς οι πολίτες συνυπεύθυνοι , όμως σίγουρα δεν φέρουμε ευθύνη για τις συμφωνίες , τα δάνεια , τις συμβάσεις , τις μίζες και όλα τα άλλα που πληρώνουμε κατ' αποκλειστικότητα .
|